Dit was zo’n excursie waarvan je vooraf eigenlijk al weet dat het behoorlijk toeristisch gaat worden. We zouden onder andere Maya Bay, Monkey Beach en Koh Phi Phi bezoeken, tussendoor gaan zwemmen en snorkelen en uiteindelijk nog een tijdje op een ander tropisch strand doorbrengen. Maya Bay kende ik natuurlijk vooral van de film The Beach met Leonardo DiCaprio. Die film kwam in 2000 uit en zorgde ervoor dat deze toch al prachtige baai wereldberoemd werd. Het was daarom een van die plekken die ik tijdens onze reis door Thailand graag een keer met eigen ogen wilde zien.

Met een pick-up richting de boten

We werden ’s ochtends bij ons resort opgehaald met een typisch Thais vervoermiddel: een pick-uptruck waarvan de laadbak was voorzien van twee bankjes aan de zijkanten en een soort tentdak erboven. We namen plaats achterin en reden vervolgens langs verschillende andere accommodaties om nog een tiental toeristen op te halen. Uiteindelijk werden we allemaal afgezet bij een grote verzamelplaats vanwaar verschillende excursies richting de eilanden vertrokken.

Er wordt vaak gezegd dat onze Europese zomer voor een groot deel van Thailand als laagseizoen geldt. In Krabi valt deze periode samen met het regenseizoen, waardoor het weer minder voorspelbaar is en de zee ruwer kan zijn. Ik kon me op dat moment alleen moeilijk voorstellen hoe druk het hier dan in het hoogseizoen moest zijn. Op de verzamelplaats stonden nu al overal toeristen te wachten en verschillende groepen werden voortdurend naar hun boten gestuurd. Thailand mag dan in het regenseizoen minder bezoekers trekken dan tijdens de droge wintermaanden, rustig zou ik het hier bepaald niet noemen.

We kregen eerst een korte introductie over het verloop van de dag, waarna onze groep richting de speedboot werd gestuurd. De boot bood plaats aan ongeveer veertig tot vijftig personen en wij besloten voorin te gaan zitten, in het open gedeelte. Lekker in de buitenlucht, goed uitzicht over zee en de wind in je gezicht. Dat leek ons een uitstekend idee.

Voor onze 16-jarige zoon bleek het iets minder ideaal.

Met een speedboot over de golven richting Maya Bay

Zodra de speedboot snelheid begon te maken, merkten we hoe hard zo’n boot over de golven kan stuiteren. Voorin voel je iedere golf extra goed en onze zoon werd al vrij snel misselijk. Hij besloot daarom naar het overdekte gedeelte van de boot te gaan. Dat klinkt eenvoudiger dan het is, want jezelf op een snelvarende en stuiterende speedboot naar achteren verplaatsen is al een klein avontuur op zich.

Wij bleven voorin zitten en zagen langzaam de eerste karakteristieke eilanden van de Phi Phi-archipel verschijnen. Het landschap hier is werkelijk spectaculair. Enorme groene kalkstenen rotsen rijzen bijna loodrecht uit het turquoise water omhoog. Het lijkt soms bijna onwerkelijk en naarmate we dichter bij Maya Bay kwamen, werd het uitzicht alleen maar indrukwekkender.

Bij aankomst werd tegelijkertijd onmiddellijk duidelijk hoe populair deze plek is. Voor de kust lagen verschillende speedboten en bij de drijvende aanlegsteiger was het een komen en gaan van groepen toeristen. Ook onze boot meerde aan en we werden verzocht om meteen door te lopen. Niet blijven staan, niet uitgebreid foto’s maken op de steiger en vooral ruimte maken voor de volgende groep, want achter ons kwamen alweer tientallen andere bezoekers aan.

En toch was mijn eerste indruk vooral: wow.

Maya Bay: is het werkelijk zo mooi als op de foto’s?

Het water rondom de aanlegsteiger was ongelooflijk helder en had die typische blauwgroene kleur die je normaal gesproken vooral op bewerkte vakantiefoto’s denkt te zien. Onder de steiger zwommen tropische vissen en rondom ons rezen enorme begroeide rotswanden uit het water omhoog. Het zag er werkelijk paradijselijk uit.

Vanaf de aanlegplaats liepen we verder richting Maya Bay zelf. De baai ligt op het onbewoonde eiland Phi Phi Leh en wordt vrijwel volledig omsloten door hoge kalkstenen kliffen. Juist die natuurlijke kom maakt Maya Bay zo bijzonder. Het witte zand, het ondiepe turquoise water, de jungle en de enorme rotswanden vormen samen een landschap dat bijna te mooi lijkt om echt te zijn.

De wereldwijde bekendheid heeft echter ook een keerzijde gehad. Na jaren van massatoerisme raakte het kwetsbare ecosysteem zwaar beschadigd en werd Maya Bay in 2018 gesloten om de natuur de kans te geven zich te herstellen. Toen de baai jaren later weer openging, kwamen er veel strengere regels. Bezoekers mogen tegenwoordig niet zomaar meer in de baai zwemmen en de toegang wordt gereguleerd om het kwetsbare zeeleven en de koralen beter te beschermen.

Tijdens ons bezoek kregen we ongeveer een half uur om Maya Bay te bekijken. Dat klinkt niet lang en dat is het eerlijk gezegd ook niet. Je loopt naar het strand, kijkt rond, maakt foto’s en voor je gevoel moet je alweer langzaam richting het afgesproken verzamelpunt.

Maar wat een plek.

Een paradijs dat je met honderden anderen moet delen

Maya Bay is werkelijk prachtig. Tegelijkertijd moet ik daar wel iets bij zeggen: het beeld dat ik vooraf in mijn hoofd had van een verlaten tropische baai waar je in alle rust over een wit strand loopt, kun je beter thuislaten.

Het was druk.

Heel druk.

Overal stonden mensen foto’s en filmpjes te maken en voortdurend kwamen er nieuwe groepen toeristen bij. Ik besef me daarbij natuurlijk heel goed dat wij zelf óók onderdeel waren van die drukte. Het zou een beetje hypocriet zijn om te klagen over alle toeristen terwijl je zelf met een speedboot vol bezoekers komt aanvaren. Toch doet die enorme hoeveelheid mensen wel iets met de ervaring. Het landschap is paradijselijk, maar sereen kun je het moeilijk noemen.

Op het strand stond een medewerker met een megafoon bezoekers er voortdurend aan te herinneren dat ze niet zomaar de zee in mochten. Het water van Maya Bay is tegenwoordig beschermd en je mag er niet zwemmen. Een van de redenen om de menselijke druk hier te beperken is het herstel van het ecosysteem.

Ook werd verteld dat er jonge blacktip reef sharks, oftewel zwartpuntrifhaaien, in het ondiepe water zwemmen en dat we die dieren uiteraard met rust moesten laten.

In eerste instantie dacht ik nog een beetje sceptisch dat het verhaal over de haaien misschien vooral bedoeld was om toeristen ervan te weerhouden verder het water in te lopen.

Totdat ik ze zelf zag.

Kleine haaien in de branding van Maya Bay

In het ondiepe, kristalheldere water zagen we daadwerkelijk een groepje kleine zwartpuntrifhaaien zwemmen. Gewoon een paar meter van het strand.

Dat vond ik ontzettend bijzonder.

De zwartpuntrifhaai is een haaiensoort die veel voorkomt rondom ondiepe tropische koraalriffen. Je herkent hem onder andere aan de donkere uiteinden van zijn vinnen. Vooral jonge dieren gebruiken ondiepe kustgebieden als leefgebied, waardoor ze op plekken als Maya Bay soms opvallend dicht bij het strand kunnen komen.

We bleven uiteraard op afstand en bekeken ze vanaf het strand. Dat zulke dieren weer in de baai worden gezien, maakt ook duidelijk waarom bescherming van deze plek belangrijk is. De Thaise autoriteiten hanteren tegenwoordig bredere regels om kwetsbare koraalgebieden te beschermen; daarbij is onder andere het aanraken of verstoren van zeeleven verboden.

We liepen zover over het strand als toegestaan, maakten natuurlijk veel te veel foto’s en filmpjes en probeerden het landschap zoveel mogelijk in ons op te nemen. Daarna moesten we alweer terug richting de boot.

Maya Bay konden we daarmee van ons lijstje afstrepen. Toeristisch? Ontzettend. Druk? Absoluut. Maar zou ik het daarom overslaan?

Nee.

Daarvoor vond ik het simpelweg te mooi.

Zwemmen tussen de enorme rotsen

Na Maya Bay voeren we verder en stopten we op een plek die bijna volledig werd omgeven door enorme kalkstenen rotswanden. Hier mochten we eindelijk wél het water in.

Na de warme wandeling over Maya Bay en het stuiteren op de speedboot kwam dat als geroepen. We sprongen vanaf de boot het water in en kregen ongeveer een half uur om te zwemmen. Wie dat wilde kon een reddingsvest gebruiken, wat voor minder sterke zwemmers geen overbodige luxe is. Je bevindt je hier namelijk op open water en kunt nergens even met je voeten op de bodem gaan staan.

Het water was heerlijk en het uitzicht vanaf zee misschien nog wel mooier dan vanaf de boot. Terwijl je ronddrijft kijk je tegen die gigantische begroeide rotswanden omhoog. Het contrast tussen het groene landschap en het heldere water is precies wat de omgeving van Krabi en de Phi Phi-eilanden zo spectaculair maakt.

Na ongeveer een half uur werden we weer aan boord geroepen. Tijd voor het onderdeel waar ik misschien nog wel het meest naar uitkeek: snorkelen.

Snorkelen bij de Phi Phi Islands

Op onze volgende stop kregen we ongeveer drie kwartier tot een uur de tijd om te snorkelen. Masker op, snorkel in en het water in.

En opnieuw: wow.

Boven water is deze omgeving al prachtig, maar onder water gaat er een compleet nieuwe wereld open. We zagen ontzettend veel verschillende tropische vissen. Grote groepen sergeant major fish zwommen om ons heen en tussendoor zagen we onder andere papegaaivissen, doktersvissen, trekkervissen en needlefish. Zelfs Nemo kwam voorbij: tussen het koraal zagen we een clownvis.

Het leuke aan snorkelen is dat je helemaal geen ervaren duiker hoeft te zijn om ontzettend veel te zien. Je drijft gewoon aan de oppervlakte en kijkt naar alles wat enkele meters onder je gebeurt. Overal bewegen vissen tussen het koraal door en telkens wanneer je denkt alles gezien te hebben, verschijnt er weer een andere kleur of vorm.

Volgens de huidige Thaise beschermingsregels voor snorkel- en duikgebieden moet je daarbij afstand houden van het koraal en mag je zeedieren en koralen niet aanraken of voeren. Dat is ook niet meer dan logisch: juist omdat zoveel mensen deze plekken bezoeken, is het belangrijk dat iedereen probeert zo weinig mogelijk achter te laten.

En toen zagen we iets wat ik totaal niet had verwacht.

Op ongeveer een meter afstand zwom ineens een kleine zwartpuntrifhaai voorbij.

Na de jonge haaien bij Maya Bay was dit de tweede keer op één dag dat we een blacktip reef shark zagen, maar nu lagen we zelf in het water. Het dier zwom rustig voorbij en verdween vervolgens weer tussen het blauw.

Voor mij was dat zonder twijfel een van de hoogtepunten van de dag.

Via Monkey Beach naar Koh Phi Phi

Na het snorkelen klommen we weer aan boord en voeren we richting Monkey Beach. Zoals de naam al doet vermoeden, staat dit strand bekend om de makaken die hier regelmatig op en rondom het strand verschijnen. We hadden alleen pech: tijdens ons bezoek lieten de apen zich niet zien.

We voeren vervolgens verder richting Koh Phi Phi, waar het tijd was voor de lunch. Voor onze groep stond een goed verzorgd buffet klaar en na een ochtend op zee smaakte dat uitstekend. In totaal kregen we hier ongeveer twee uur de tijd, waardoor we na het eten nog rustig over het eiland konden rondlopen.

Koh Phi Phi voelde daarbij heel anders dan Maya Bay. Hier vind je accommodaties, restaurants, winkeltjes en allerlei toeristische voorzieningen. Het eiland is duidelijk volledig ingericht op bezoekers. We liepen wat rond, bekeken de omgeving en hadden eigenlijk best wat geluk gehad met het weer.

Daar was het regenseizoen weer

Tijdens onze wandeling begon het te regenen. Eerst nog redelijk rustig, maar tegen de tijd dat we weer op de boot stapten ging het behoorlijk tekeer.

En dan merk je ineens waarom deze periode het regenseizoen wordt genoemd.

De regen kwam met bakken uit de lucht en binnen de kortste keren was vrijwel iedereen op de boot drijfnat. Veel beschutting heb je op zo’n speedboot niet en de combinatie van regen, wind en opspattend zeewater zorgt ervoor dat je uiteindelijk maar één ding kunt doen: accepteren dat je nat bent.

Ergens hoort het ook wel bij reizen door Thailand in deze periode. Het ene moment zwem je onder een blauwe lucht tussen tropische vissen en een uur later zit je compleet doorweekt op een speedboot.

Gelukkig bleef het programma gewoon doorgaan.

Nog even ontspannen op Mango Beach

We maakten later nog een stop bij Mango Beach, waar we ongeveer anderhalf uur de tijd kregen. Na alle indrukken van Maya Bay, het snorkelen, Koh Phi Phi en de stortregen was het eigenlijk wel lekker om een tijdje niet zoveel te hoeven.

Gewoon even het strand op, rondkijken en genieten van het feit dat we ons midden tussen de tropische eilanden van Thailand bevonden.

Daarna was het tijd om weer terug te varen richting Ao Nang. Het was een lange dag geweest en de excursie was absoluut massaler dan sommige van onze eerdere activiteiten, maar ik had hem voor geen goud willen missen.

Maya Bay zien, tussen tropische vissen snorkelen, kleine zwartpuntrifhaaien spotten, zwemmen tussen de enorme kalkstenen rotsen en verschillende eilanden bezoeken: ondanks alle andere toeristen was deze boottocht het wat mij betreft meer dan waard.

Van The Vatika naar Hula Hula Resort

Terug in Ao Nang moesten we nog even praktisch worden. Onze spullen lagen namelijk nog bij The Vatika. We haalden onze tassen op, namen definitief afscheid van het resort waar we zo graag nog wat langer waren gebleven en vertrokken richting onze accommodatie voor de komende twee nachten: Hula Hula Resort.

Gelukkig bleek ook dat opnieuw een prima keuze. Hula Hula was een mooi resort met een heerlijk zwembad en na alle activiteiten van de afgelopen dagen besloten we dat het de volgende ochtend tijd was om het tempo eens flink omlaag te gooien.

Geen wekker voor een excursie, geen speedboot en even nergens naartoe.

We ontbeten rustig en brachten daarna een groot deel van de ochtend bij het zwembad door. Kokosnoten erbij, lekkere fruitshakes bestellen en vooral helemaal niets hoeven. Na Bangkok, fietsen door Chinatown, de jungle, olifanten, ATV’s en een complete dag eilandhoppen was dat eigenlijk precies wat we nodig hadden.

Er was alleen één ding waar we langzaam over moesten gaan nadenken.

Waar gingen we hierna eigenlijk naartoe?

Wat wordt onze volgende bestemming?

Dat was tegelijkertijd het voordeel en nadeel van onze manier van reizen. We hadden niet onze complete Thailandreis vooraf vastgelegd. Daardoor konden we langer in Ao Nang blijven toen het ons hier goed beviel, maar het betekende ook dat we nu daadwerkelijk een beslissing moesten nemen over onze volgende bestemming.

Uiteindelijk hakten we de knoop door.

We zouden Krabi verlaten en richting Koh Phangan reizen.

Dat betekende dat we de volgende dag eerst met een bus richting de pier moesten en daar vervolgens een catamaran naar het eiland zouden nemen. Daarmee zouden we bovendien de Andamanse kant van Thailand achter ons laten en richting de Golf van Thailand reizen.

Maar voordat het zover was, hadden we nog een middag in Krabi.

Voor nog geen vijf euro een scooter huren

Mijn vriendin had zin in een Thaise massage en mijn zoon en ik besloten ondertussen nog een klein avontuur te ondernemen. We huurden een scooter.

Dat kostte ons voor de rest van de dag nog geen vijf euro.

We besloten daarmee richting Krabi Town te rijden. Alleen al de rit was de moeite waard. Op een scooter beleef je de omgeving toch weer anders dan vanuit een taxi of busje. Je rijdt tussen de enorme kalkstenen rotsformaties door, ziet overal tropische begroeiing en komt onderweg tempels en kleine dorpjes tegen.

Onderweg kwamen we onder andere langs een tempel en zagen we een enorme liggende Boeddha tegen het bergachtige landschap. Dat zijn precies de momenten waarop een simpele scooterrit ineens onderdeel van je reiservaring wordt.

We hadden vooraf een beetje verwacht dat Krabi Town net zo toeristisch zou zijn als Ao Nang, maar dat viel ons tijdens onze korte rit eigenlijk behoorlijk mee. Het voelde veel meer als een gewone Thaise stad. Nu moet ik daar wel bij zeggen dat we er slechts vluchtig met onze scooter doorheen reden en dus absoluut niet genoeg hebben gezien om een volledig oordeel over Krabi Town te geven.

We keken op een gegeven moment naar de lucht en realiseerden ons dat de zon alweer behoorlijk laag stond, dus dat betekende dat we de terugweg moesten gaan inzetten.

Voor het donker terug naar Ao Nang

Vanaf Krabi Town was het voor ons ongeveer 45 minuten tot een uur rijden terug naar Ao Nang en we wilden het liefst niet het hele stuk in het donker afleggen. We draaiden daarom om en begonnen aan de terugrit.

Ook nu was het landschap weer prachtig. Eigenlijk hadden we achteraf best wat meer tijd voor deze scootertocht willen uittrekken. Met een eigen scooter heb je de vrijheid om onderweg overal te stoppen en juist dat is in een omgeving als Krabi ontzettend leuk.

Een belangrijke kanttekening voor wie zelf in Thailand een scooter wil huren: controleer vooraf goed of je rijbewijs en internationaal rijbewijs geldig zijn voor het type motorvoertuig dat je huurt en zorg dat je verzekering motorrijden daadwerkelijk dekt. De scooters die in Thailand worden verhuurd vallen doorgaans niet simpelweg onder dezelfde regels als een Nederlandse snorfiets.

Wij leverden onze scooter weer in en daarmee zat ook onze laatste volledige dag in Ao Nang erop.

Afscheid van Krabi en op naar Koh Phangan

De volgende ochtend ontbeten we nog één keer bij Hula Hula Resort en pakten daarna onze spullen. We werden opgehaald door een busje dat ons naar een busterminal bracht. Vanaf daar gingen we verder met een bus richting de pier van Lomprayah, waar de volgende etappe van onze reis op ons wachtte.

Een catamaran richting Koh Phangan.

Het voelde ergens vreemd om Krabi alweer achter ons te laten. We waren hier uiteindelijk maar een aantal dagen geweest, maar in die korte tijd hadden we ontzettend veel meegemaakt. We hadden Ao Nang ontdekt, tussen de kalkstenen rotsen geslapen, een vuurshow op het strand gezien, met olifanten door de jungle gelopen, op ATV’s door de modder gedrift, Maya Bay bezocht, tussen tropische vissen en kleine haaien gesnorkeld en waren op de scooter richting Krabi Town gereden.

Tegelijkertijd was dit precies waarom we niet alles vooraf wilden vastleggen. We hadden geen strak schema dat bepaalde dat we op een specifieke dag ergens moesten zijn. We hadden besloten langer in Ao Nang te blijven omdat het ons beviel en nu hadden we simpelweg weer zin in iets nieuws.

Onze tassen gingen de bus in, Krabi verdween langzaam achter ons en enkele uren later zouden we op de catamaran stappen richting een nieuw eiland.

Op naar Koh Phangan.

Maar dat is weer een verhaal voor de volgende blog.

Het bericht Van Ao Nang naar de Phi Phi Islands: Maya Bay, snorkelen en tropische eilanden verscheen eerst op Menfacts.

In Ao Nang bleek al snel waarom we niet alles vooraf wilden vastleggen. We hadden in eerste instantie twee nachten geboekt bij The Vatika Resort and Spa, maar eigenlijk wisten we na onze eerste dag al dat we hier best wat langer wilden blijven. De omgeving van Krabi beviel ons ontzettend goed en ook The Vatika, met zijn tropische tuin, zwembad en enorme kalkstenen rotsen op de achtergrond, was precies het soort plek waar we nog wel een paar dagen wakker wilden worden. We besloten daarom te kijken of we onze twee overnachtingen met nog eens twee nachten konden verlengen. Helaas bleek het resort helemaal vol te zitten. We zouden dus op zoek moeten naar een andere accommodatie in Ao Nang, maar dat was een probleem voor later. Eerst hadden we namelijk weer een behoorlijk avontuurlijke dag voor de boeg: we gingen naar een olifantensanctuary en daarna zouden mijn zoon en ik op een ATV door de jungle gaan rijden.

Een olifantensanctuary in Krabi bezoeken

Olifanten en Thailand zijn bijna onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je komt afbeeldingen van deze dieren overal tegen en op veel toeristische bestemmingen worden allerlei activiteiten met olifanten aangeboden. Tegelijkertijd is er de afgelopen jaren terecht steeds meer discussie ontstaan over de manier waarop olifanten binnen het toerisme worden gehouden en behandeld. Olifantenritten en shows waarbij dieren kunstjes moeten uitvoeren worden bijvoorbeeld steeds vaker afgeraden. Ook bij zogenaamde elephant sanctuaries is het verstandig om kritisch te kijken naar wat er precies wordt aangeboden. Alleen het woord ‘sanctuary’ betekent immers niet automatisch dat alles wat er gebeurt volledig in het belang van de dieren is.

Dat maakte onze keuze eerlijk gezegd ook een beetje dubbel. Ik wilde ontzettend graag eens van dichtbij meemaken hoe indrukwekkend een olifant werkelijk is, maar tegelijkertijd wilden we absoluut geen plek bezoeken waar de dieren werden bereden of zichtbaar slecht werden behandeld. Bij de excursie die wij via ons hotel boekten, werd nadrukkelijk aangegeven dat er niet op de olifanten werd gereden en dat de dieren goed werden verzorgd. Inmiddels weet ik dat ook activiteiten zoals het wassen, aanraken en baden met olifanten vanuit dierenwelzijn bekeken ter discussie staan. Dat vind ik belangrijk om erbij te vermelden. Op dat moment maakten we echter de keuze om deze sanctuary te bezoeken en de ervaring zelf zal ik niet snel vergeten.

Met slechts vijf personen naar de olifanten

We boekten de excursie gewoon via ons hotel en werden ’s ochtends met een busje opgehaald. Toen we instapten zaten er nog twee andere mensen in. Ik ging er eigenlijk vanuit dat we onderweg nog langs verschillende hotels zouden rijden om meer toeristen op te halen, maar dat gebeurde niet. Wij met zijn drieën en die twee andere bezoekers bleken het volledige gezelschap te zijn. Vijf personen in totaal dus, en daar waren we ontzettend blij mee. Je ziet in Thailand regelmatig excursies waarbij complete groepen toeristen tegelijkertijd ergens aankomen en daar hadden we niet zo’n behoefte aan. Met slechts vijf personen voelde de ervaring veel rustiger en persoonlijker.

Eenmaal aangekomen bij de sanctuary werden we ontvangen door een gids die ons eerst wat meer vertelde over de olifanten en uitlegde wat we die dag gingen doen. Daarna was het tijd om daadwerkelijk kennis te maken met de dieren. Voor een klein bedrag konden we wat bananen kopen om aan de olifanten te voeren en dan sta je ineens met een banaan in je hand tegenover zo’n gigantisch dier. Je kon de banaan aan de slurf geven, waarna de olifant hem zelf naar zijn mond bracht, maar je kon hem ook rechtstreeks in zijn bek stoppen. Mijn vriendin en zoon vonden dat laatste toch behoorlijk spannend en eerlijk gezegd begreep ik dat wel. Op foto’s en video’s weet je natuurlijk dat een olifant groot is, maar wanneer je er daadwerkelijk naast staat realiseer je je pas hoe enorm deze dieren werkelijk zijn.

Naast bananen mochten we ook stukken riet en bladeren voeren en we kregen de mogelijkheid om de olifanten aan te raken en te aaien. Daarbij viel mij iets op waar ik eigenlijk nooit over had nagedacht: de haren van een olifant. De huid is natuurlijk ontzettend dik en gerimpeld, maar er groeien ook grove, stugge haren op die bijna aanvoelen als de haren van een harde bezem. Het zijn van die kleine details die je op foto’s nooit ziet, maar die je na zo’n ontmoeting wel bijblijven.

Wandelen met olifanten door de jungle

Na het voeren gingen we samen met de olifanten de jungle in en dat vond ik misschien nog wel indrukwekkender. Je loopt over een pad tussen het tropische groen en ineens wandelt er zo’n kolossaal dier naast je. Pas wanneer je letterlijk naast een olifant loopt, krijg je echt een goed idee van de omvang. Tegelijkertijd bewegen ze verrassend rustig door het landschap. Wij liepen er met ons kleine groepje naast en konden eigenlijk alleen maar om ons heen kijken en genieten van hoe bijzonder de situatie was. Een paar dagen eerder wandelden we nog over de Chatuchak weekend market en fietsten we nog door de smalle steegjes van Chinatown in Bangkok en nu liepen we ergens in de jungle van Krabi naast olifanten. Thailand bleef ons op die manier voortdurend verrassen.

Onderweg mochten we de olifanten insmeren en scrubben met rode modder. Daarna liepen we verder richting het water, waar we een emmer en borstel kregen. Vervolgens gingen we samen met de olifanten de rivier in. Daar sta je dan, met een emmer water in je hand naast een olifant. We schepten water over de dieren en gebruikten de borstels om de modder van hun huid te wassen. Voor mij was dit op dat moment een ontzettend bijzondere ervaring. Zo dichtbij een olifant komen, het dier aanraken en vervolgens samen in het water staan was iets wat ik daarvoor alleen van foto’s en filmpjes kende.

Na het wassen liepen we uiteindelijk samen met de olifanten weer terug door de jungle. Het was zonder twijfel een van de meest indrukwekkende ervaringen die we tot dat moment tijdens onze reis hadden meegemaakt. Veel tijd om rustig bij te komen hadden mijn zoon en ik alleen niet, want het volgende avontuur stond alweer klaar.

ATV rijden door de jungle van Krabi

Mijn vriendin sloeg het volgende gedeelte over, maar mijn zoon en ik hadden aansluitend een ATV-tour geboekt. Een ATV is eigenlijk een quad die gemaakt is om over onverharde paden te rijden en onverharde paden waren er die dag genoeg. Het weer in Krabi was nogal wisselvallig geweest en daardoor was de ondergrond behoorlijk nat en modderig. Je zou misschien denken dat dit vervelend is wanneer je met een ATV door de jungle gaat rijden, maar het tegenovergestelde bleek waar. De modder maakte het juist nóg leuker.

Toen we bij de ATV’s aankwamen keek iemand naar mijn kleding en wees meteen op mijn witte shirt. Een wit shirt was volgens hem geen bijzonder goed idee en die kon ik beter uittrekken. Op dat moment dacht ik nog dat het misschien een beetje overdreven was, maar twee minuten later begreep ik precies waarom hij dat zei. Daar zat ik dan, in mijn blote bast op een quad midden in de Thaise jungle, en binnen enkele minuten zat ik compleet onder de modder.

Het parcours liep door verschillende delen van de jungle en bestond uit ontzettend veel bochten, modderige stukken en smalle paden. Vooral door de natte ondergrond kon de achterkant van de quad heerlijk uitbreken. Gas erop, insturen en vervolgens half driftend door de modder de bocht door. Wat was dit gaaf! Op sommige stukken moesten we bukken omdat er takken boven het pad hingen en op andere momenten sloegen palmbladeren tegen je armen of gezicht terwijl je er tussendoor reed. Het voelde soms bijna alsof iemand speciaal een racebaan midden in de jungle had aangelegd.

Mijn ATV werkte helaas niet helemaal mee. De gashendel ging behoorlijk stroef, waardoor gasgeven op den duur verrassend veel kracht kostte. Dat mocht de pret echter absoluut niet drukken. Mijn zoon reed ondertussen ook lekker door en we hadden allebei de grootste lol. De combinatie van de jungle, de modder en het parcours maakte het wat mij betreft juist veel leuker dan wanneer we over een droog en eenvoudig pad hadden gereden.

Trek vooral geen goede kleding aan

Voorafgaand aan het ATV rijden had ik mijn zoon nog een goedbedoeld vaderlijk advies gegeven. Hij wilde eigenlijk op slippers gaan, maar dat vond ik niet zo’n goed idee. Op een quad wil je toch een beetje stevig staan, dus ik raadde hem aan om fatsoenlijke schoenen aan te trekken. Achteraf weet ik niet of dat nou mijn beste advies van de vakantie was.

Na de ATV-tour waren mijn eigen schoenen namelijk werkelijk zeiknat. Niet een beetje vochtig, maar volledig doorweekt met water en modder. Het probleem met het tropische klimaat in Thailand is vervolgens dat zulke natte schoenen niet bepaald snel drogen. Drie dagen later waren ze nog steeds niet droog. Mocht je dus zelf in Krabi gaan ATV rijden en is het parcours nat en modderig, trek dan vooral geen nieuwe sneakers of goede kleding aan. Een zwembroek en oude kleding die vies mag worden zijn wat mij betreft ideaal. Wat betreft slippers zou ik ter plaatse wel even informeren wat de aanbieder vanuit veiligheidsoogpunt toestaat of adviseert. Als dichte schoenen verplicht zijn, zou ik natuurlijk liever natte schoenen hebben dan onveilig op een quad zitten.

En dat witte shirt? Dat was gelukkig droog gebleven. Die waarschuwing had ik in ieder geval wél op tijd opgevolgd.

Wat een geweldige dag in Krabi

Aan het einde van de dag konden we eigenlijk maar één conclusie trekken: wat een geweldige dag. ’s Ochtends stonden we bananen aan olifanten te voeren, daarna wandelden we met deze enorme dieren door de jungle en stonden we ze in een rivier te wassen. Niet veel later zaten mijn zoon en ik op quads en vlogen we onder de modder door de Thaise jungle. Het waren twee compleet verschillende ervaringen, maar samen maakten ze er een dag van die we niet snel zullen vergeten.

Het bezoek aan de olifanten heeft me achteraf overigens ook bewuster gemaakt van de discussie rondom olifantentoerisme in Thailand. Alleen omdat ergens ‘sanctuary’ op staat en er niet op olifanten wordt gereden, betekent dat niet automatisch dat iedere activiteit vanuit dierenwelzijn bekeken ideaal is. Wie zelf zo’n plek wil bezoeken, zou ik daarom aanraden om vooraf goed onderzoek te doen naar de sanctuary, hoe de dieren er leven en hoeveel vrijheid ze hebben. De ervaring om zo dicht bij deze indrukwekkende dieren te zijn vond ik onvergetelijk, maar als ik opnieuw zou boeken, zou ik die afweging over dierenwelzijn nog nadrukkelijker meenemen.

Toch nog twee nachten langer in Ao Nang

Ondertussen hadden we natuurlijk nog steeds een praktisch probleem. Onze twee nachten bij The Vatika zaten erop en hoewel we Ao Nang eigenlijk nog helemaal niet wilden verlaten, konden we niet langer in ons huisje blijven omdat het resort volgeboekt was. Gelukkig is het aanbod aan accommodaties rondom Ao Nang enorm en dus gingen we op zoek naar een alternatief. Uiteindelijk vonden we een kamer bij Hula Hula Resort, waar we nog twee nachten konden verblijven.

Daarmee was het probleem opgelost en konden we gewoon wat langer in Krabi blijven. Precies daarom vinden wij het zo prettig om tijdens een reis niet iedere overnachting maanden van tevoren vast te leggen. Natuurlijk brengt die manier van reizen soms wat onzekerheid met zich mee. Misschien zit je favoriete hotel ineens vol of moet je op het laatste moment iets anders zoeken. Daar staat tegenover dat je de vrijheid hebt om ergens langer te blijven wanneer het goed bevalt. Ao Nang was daar voor ons het perfecte voorbeeld van.

De volgende ochtend moesten we uitchecken bij The Vatika en zouden we later naar Hula Hula Resort verhuizen. We hadden alleen weinig zin om een halve vakantiedag kwijt te zijn aan het wisselen van accommodatie. Daarom besloten we vroeg uit te checken, onze grote tassen bij de receptie achter te laten en meteen weer op pad te gaan. We hadden namelijk een boottrip geboekt die ons onder andere naar een van de bekendste bestemmingen van Thailand zou brengen: de Phi Phi Islands.

Na de olifanten, de jungle en het ATV rijden dachten we inmiddels behoorlijk wat bijzonders te hebben meegemaakt in Krabi. Maar de volgende dag zou blijken dat deze omgeving nog veel meer voor ons in petto had.

Daarover meer in de volgende blog.

Het bericht Olifanten wassen en ATV rijden in de jungle van Krabi verscheen eerst op Menfacts.

Wat houdt een capsule garderobe precies in?

Het idee achter een capsule garderobe is simpel. Je stelt een beperkt aantal kledingstukken samen die onderling goed te combineren zijn, zodat je met weinig items toch veel verschillende outfits kunt maken. Het concept ontstond al in de jaren zeventig, toen de Britse boetiekeigenaar Susie Faux een collectie tijdloze basisstukken samenstelde die het hele jaar door mee konden. Vandaag de dag krijgt het idee een nieuwe impuls, mede doordat steeds meer mannen kritischer kijken naar wat ze eigenlijk nodig hebben in hun kast.

De basisstukken die overal bij passen

Een goede capsule garderobe begint bij een aantal onmisbare items. Denk aan een donkere spijkerbroek, een nette chino, een paar overhemden in neutrale kleuren en een blazer die je zowel op kantoor als bij een verjaardag kunt dragen. Ook een paar goede schoenen, bijvoorbeeld nette veterschoenen en een casual sneaker, horen bij de basis. Kies bij voorkeur voor rustige kleuren zoals marineblauw, grijs en beige. Die combineren namelijk het makkelijkst met elkaar, waardoor je nooit voor een lege kast staat, ook al bezit je in totaal maar een handvol kledingstukken. Wissel de stukken per seizoen af, bijvoorbeeld een dunne trui in de zomer voor een dikkere in de winter.

Accessoires geven de laatste finishing touch

Naast kleding bepalen ook accessoires hoe compleet een outfit oogt. Een leren riem in dezelfde kleur als je schoenen, een simpel horloge en een net montuur maken vaak net dat beetje verschil. Draag je een bril, dan loont het om net zo kritisch te kijken naar je montuur als naar de rest van je garderobe. Wie op zoek is naar een nieuw model kan bijvoorbeeld terecht bij een ruime collectie herenbrillen met tijdloze montuurvormen, zodat de bril net zo lang meegaat als de rest van je basisgarderobe.

Kwaliteit weegt zwaarder dan kwantiteit

Bij een kleinere garderobe wordt de kwaliteit van elk kledingstuk belangrijker. Een goedkoop T-shirt dat na een paar wasbeurten vervormt, kost je uiteindelijk meer dan een duurder shirt dat jarenlang meegaat. Let daarom op stevige stiksels, een dichte weving en materialen die hun vorm behouden. Wie hier meer over wil weten, vindt op de website van de Consumentenbond advies over duurzamer kleding online kopen, met concrete tips waar je op moet letten voordat je op ‘bestellen’ klikt. Ook binnen je eigen garderobe helpt het om kledingstukken te combineren die van functie kunnen wisselen. Zo beschreven we eerder al hoe je een flexibele garderobe die van sportschool tot kantoor meebeweegt opbouwt, met dezelfde basisgedachte van minder stuks en meer gebruik.

Minder kopen is ook beter voor je portemonnee

Een kleinere garderobe scheelt niet alleen ruimte in de kast, het scheelt vooral geld. Je koopt minder impulsief, gebruikt elk kledingstuk vaker en hoeft minder snel iets te vervangen. Daarnaast is bewuster kleden ook een stuk vriendelijker voor het milieu, want de kledingindustrie behoort tot de meest vervuilende sectoren ter wereld. Milieu Centraal geeft op haar website praktische tips voor een duurzamere kledingkast, waaronder advies om te kiezen voor kwaliteit boven kwantiteit en kleding langer te gebruiken voordat je iets nieuws aanschaft.

Begin klein als je zelf aan de slag gaat. Kies een paar stukken die je al vaak draagt en bouw daar rustig omheen verder. Voeg pas iets nieuws toe als je zeker weet dat het past bij wat je al hebt, en laat spullen die je toch nooit aantrekt gewoon gaan. Zo groeit je kast langzaam uit tot een verzameling waar je ’s ochtends niet meer over hoeft na te denken, ongeacht wat de dag brengt.

Het bericht De capsule garderobe voor mannen: zo bouw je een tijdloze basis op verscheen eerst op Menfacts.

Dat advies besloten we op te volgen en achteraf ben ik daar ontzettend blij mee. Sterker nog: dit bleek een van de leukste manieren om Bangkok te ontdekken. Je ziet tijdens zo’n fietstocht namelijk een compleet andere kant van de stad. Natuurlijk kom je langs tempels en bekende wijken, maar het zijn juist de kleine steegjes, lokale marktjes, werkplaatsen en onverwachte ontmoetingen onderweg die de tocht zo bijzonder maken.

Wie was Co van Kessel?

Het verhaal achter Co van Kessel maakt de fietstocht extra interessant. Co van Kessel was een Nederlander die in Bangkok woonde en de stad vanaf de fiets begon te verkennen. Hij fietste jarenlang door Bangkok en ontdekte daarbij een enorm netwerk van kleine straatjes, steegjes, voetpaden en buurten waar de gemiddelde toerist waarschijnlijk nooit terecht zou komen. In plaats van zich alleen te richten op de bekende toeristische bezienswaardigheden wilde hij juist het dagelijkse Bangkok laten zien.

Daaruit ontstonden uiteindelijk de fietstours die tegenwoordig zijn naam dragen. Inmiddels kun je kiezen uit verschillende routes en tijdsduren. Er zijn bijvoorbeeld tochten van ongeveer drie uur, maar ook langere tours waarbij fietsen wordt gecombineerd met andere manieren om Bangkok te ontdekken. Er zijn bovendien verschillende vertrekpunten, waaronder River City Bangkok en Tha Phra Chan.

Wij kozen voor een drie uur durende tocht vanaf River City. Dit is de Co Classical, waarbij je onder andere door Chinatown, Talad Noi en aan de andere kant van de Chao Phraya door Thonburi fietst. Chinatown wilden we sowieso graag ontdekken en het leek ons leuk om dit niet alleen wandelend, maar juist op de fiets te doen.

Met een groep Nederlanders op de fiets door Bangkok

Bij aankomst bij River City werden we ingedeeld in een groep van ongeveer tien andere mensen. Toevallig waren het allemaal Nederlanders, waardoor het geheel eigenlijk meteen iets grappigs had. Je reist duizenden kilometers naar Thailand en vervolgens sta je aan de andere kant van de wereld met een groep Nederlanders klaar om op de fiets te stappen. Veel Nederlandser wordt het waarschijnlijk niet.

We kregen eerst een korte uitleg van onze gidsen over de fietsen, de route en wat we onderweg konden verwachten. Daarna stapten we op en begonnen we aan onze tocht. Vanaf de eerste minuten vond ik het geweldig. Je rijdt namelijk niet simpelweg over brede fietspaden langs de bekende bezienswaardigheden van Bangkok. Integendeel. We verdwenen vrijwel direct in kleine straatjes en smalle steegjes waarvan ik het bestaan nooit had vermoed.

Sommige steegjes waren zo smal dat het soms bijna voelde alsof we door iemands woonkamer of keuken fietsten. Mensen zaten vlak naast het pad te eten of stonden buiten te koken, terwijl wij er met onze fietsen rustig tussendoor reden. Een paar minuten later kwamen we langs kleine werkplaatsen waar monteurs aan scooters en auto’s aan het sleutelen waren. Soms reden we letterlijk tussen onderdelen, gereedschap en half uit elkaar gehaalde scooters door. Vervolgens sloegen we weer een hoek om en kwamen we ineens uit op een klein plein met een tempel.

Het ene moment fiets je door een rustig steegje waar nauwelijks iemand loopt en even later bevind je je midden op een drukke weg in Chinatown met meerdere rijstroken, auto’s, bussen, tuk-tuks en tientallen scooters om je heen. Die enorme afwisseling maakte de fietstocht voor mij zo leuk.

Fietsen door het chaotische verkeer van Chinatown

Als Nederlander ben je natuurlijk wel het nodige gewend op de fiets, maar fietsen in Bangkok is toch echt iets anders dan thuis. Op sommige momenten reden we over behoorlijk drukke wegen en dan moet je wel enigszins comfortabel op een fiets zitten. Ik vond het zelf vooral ontzettend leuk, maar ik kan me voorstellen dat dit voor iemand die thuis vrijwel nooit fietst of erg onzeker is in het verkeer wat spannender kan zijn.

Onze gidsen begeleidden de groep gelukkig uitstekend. Wanneer we een drukke weg moesten oversteken of ergens moesten afslaan, werd duidelijk aangegeven wat we moesten doen. Het verkeer in Bangkok ziet er vanuit Nederlands perspectief soms compleet chaotisch uit, maar tegelijkertijd lijkt iedereen op de een of andere manier precies te begrijpen hoe het werkt. Het belangrijkste was eigenlijk gewoon om goed bij de groep te blijven en de aanwijzingen van de gidsen te volgen.

Juist in Chinatown was het contrast enorm. Op het ene moment fietsten we door kleine achterafstraatjes waar het dagelijkse leven zich letterlijk voor onze ogen afspeelde en even later reden we tussen het verkeer over een brede weg. Dat vond ik persoonlijk veel interessanter dan wanneer we alleen de grote toeristische straten hadden bezocht. Je krijgt op deze manier echt kleine inkijkjes in het dagelijks leven van Bangkok.

Een bijzondere herinnering aan Co van Kessel

Onderweg kwamen we ook langs een tempelcomplex waar onze gids ons iets meer vertelde over Co van Kessel zelf. Co kwam tijdens zijn vele fietstochten blijkbaar regelmatig langs deze tempels en had door de jaren heen een goede band opgebouwd met de monniken. Na zijn overlijden werd er bij het complex zelfs een beeld ter nagedachtenis aan hem geplaatst.

Ik vond dat eigenlijk een mooi moment tijdens de tocht. Tot dat moment was Co van Kessel voor ons voornamelijk de naam van het bedrijf waarbij we onze fietstocht hadden geboekt. Wanneer je daar vervolgens zo’n persoonlijk verhaal bij hoort, realiseer je je hoeveel tijd hij door deze buurten heeft gefietst en hoeveel contacten hij hier in de loop der jaren moet hebben opgebouwd. Hij reed hier tenslotte al rond voordat fietstours door Bangkok de populaire toeristische activiteit werden die ze tegenwoordig zijn.

Tussen duizenden bloemen op de bloemenmarkt

Een van de andere hoogtepunten van onze tocht was het bezoek aan de bloemenmarkt. Hier stapten we even van onze fietsen af en gingen we samen met onze gidsen te voet verder. Het ging om een gedeelte van Pak Khlong Talat, de bekendste bloemenmarkt van Bangkok. Deze enorme markt ligt in het oude gedeelte van de stad, niet ver van de Chao Phraya-rivier, en is dag en nacht actief.

De markt functioneert voor een belangrijk deel als groothandelsmarkt. Bloemen worden hier in grote hoeveelheden aangevoerd, gesorteerd en verwerkt voordat ze verder worden verkocht. Overal om ons heen zagen we mensen razendsnel met bloemen werken. Sommige bloemen werden los verkocht, terwijl andere werden verwerkt tot kleurrijke bloemstukken en slingers.

Veel van deze bloemen worden gebruikt voor zogenaamde phuang malai, traditionele Thaise bloemenslingers. Deze worden onder andere gebruikt als offergave bij tempels en heiligdommen. Tijdens onze reis zouden we dergelijke bloemen nog veel vaker tegenkomen. Bij tempels, Boeddhabeelden en de kleine geesteshuisjes die je overal in Thailand ziet, liggen vaak bloemen, eten en drinken als offergave.

Op de markt zagen we eigenlijk het begin van dat hele proces. En opnieuw waren het vooral de kleuren en geuren die indruk maakten. Overal lagen stapels bloemen in geel, wit, roze, paars en rood. Mensen zaten aan kleine tafeltjes bloemen te sorteren en te rijgen, handelaren liepen af en aan en ondertussen probeerden wij tussen alle bedrijvigheid door zoveel mogelijk in ons op te nemen. Dit was opnieuw zo’n plek waar we zelf waarschijnlijk nooit terecht waren gekomen.

Schuilen voor een tropische regenbui

Nadat we de bloemenmarkt hadden bekeken, stapten we weer op onze fietsen. We waren nog maar net onderweg toen het weer in Bangkok plotseling volledig omsloeg. Het begon keihard te regenen. Niet een beetje Nederlandse miezerregen, maar zo’n tropische regenbui waarbij het binnen een paar minuten werkelijk met bakken uit de lucht komt.

Verder fietsen had weinig zin, dus stopten we met de hele groep onder een afdak langs de straat. Achteraf werd juist deze ongeplande stop een van de leukste momenten van de fietstocht. Onze gidsen bleken namelijk allerlei hapjes en fruit voor ons te hebben meegenomen. Terwijl buiten de regen naar beneden bleef komen, hielden wij onder een afdak midden in Bangkok een soort geïmproviseerde picknick.

We kregen verschillende dingen te proeven die ik nog niet kende. Zo at ik voor het eerst mangosteen. Dit is een opvallende donkerpaarse vrucht met een dikke schil en wit vruchtvlees aan de binnenkant. De witte partjes zien er misschien een beetje vreemd uit als je de vrucht voor het eerst opent, maar de smaak is heerlijk fris en zoet.

Daarnaast kregen we onder andere chips van banaan met een paprika-achtige smaak, zoete rijstkoekjes en ontzettend lekkere kleine ananasjes. Vooral die mini-ananasjes waren geweldig: zoet, sappig en precies wat je nodig hebt wanneer je al een tijdje door het warme en vochtige Bangkok aan het fietsen bent.

Daar stonden we dan met een groep Nederlanders, onze fietsen tegen de kant, midden in Bangkok te schuilen voor de tropische regen terwijl we allerlei Thaise snacks en fruit aten. Het stond nergens op het programma, maar juist dit soort onverwachte momenten blijven mij vaak het beste bij van een reis.

Met de fiets de Chao Phraya oversteken

Toen de ergste regen voorbij was, vervolgden we onze fietstocht. Bangkok zag er na de stortbui ineens weer heel anders uit. De straten waren nat, overal lagen grote plassen en de vochtige warmte kwam vrijwel direct weer terug. We reden verder door verschillende buurten en kwamen onderweg ook over een bijzondere brug, voordat we uiteindelijk richting de Chao Phraya gingen.

De Chao Phraya is de grote rivier die dwars door Bangkok loopt en eigenlijk een soort levensader van de stad vormt. Langs de oevers liggen moderne hotels en hoge gebouwen, maar ook oude woonwijken, tempels en kleine steigers. Op het water varen voortdurend ferry’s, longtailboten en andere schepen heen en weer.

Ook wij moesten tijdens onze fietstocht naar de andere kant van de rivier. De fietsen gingen dus mee op een klein pontje. Dat vond ik opnieuw een ontzettend leuk onderdeel van de tour. Je staat daar met je fiets op een ferry, vaart over de Chao Phraya en kunt ondertussen even rustig om je heen kijken naar Bangkok vanaf het water. Een paar minuten later sta je aan de andere kant, stap je weer op de fiets en gaat de tocht gewoon verder.

Langzaam reden we daarna weer richting het eindpunt van de tour. De drie uur waren uiteindelijk voorbijgevlogen.

Is fietsen met Co van Kessel een aanrader?

Als iemand mij na onze reis zou vragen wat je tijdens een eerste bezoek aan Bangkok absoluut zou moeten doen, dan zou een fietstocht met Co van Kessel behoorlijk hoog op mijn lijstje staan. Niet omdat je hiermee in een paar uur alle beroemde bezienswaardigheden van Bangkok kunt afvinken, maar juist omdat je een kant van de stad ziet die je waarschijnlijk mist wanneer je alleen met Grab, taxi’s en de metro van de ene toeristische plek naar de andere reist.

Je fietst door woonwijken, langs markten en kleine werkplaatsen, door smalle steegjes en langs tempels. Je ziet mensen koken, werken en boodschappen doen. Vervolgens fiets je ineens midden door het drukke verkeer van Chinatown, loop je tussen duizenden bloemen op een markt en sta je even later onder een afdak mangosteen te eten omdat er een tropische regenbui over Bangkok trekt.

Dat was voor mij precies wat deze fietstocht zo leuk maakte. Het voelde niet alsof we drie uur lang van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid werden geleid, maar alsof we echt een klein stukje van Bangkok aan het ontdekken waren.

Praktische informatie over fietsen met Co van Kessel

Wil je zelf een fietstour met Co van Kessel maken, dan zijn er verschillende mogelijkheden. Het aanbod en de prijzen kunnen natuurlijk veranderen, dus het is verstandig om voor vertrek even de actuele tours te bekijken. Er zijn routes vanaf River City Bangkok, vlak bij Chinatown en de Chao Phraya, maar ook tours die vanaf Tha Phra Chan in het oude gedeelte van Bangkok vertrekken.

Wij kozen voor de drie uur durende Co Classical vanaf River City, omdat we onder andere graag door Chinatown wilden fietsen. Voor ons was drie uur een prima lengte. Het was lang genoeg om ontzettend veel verschillende delen van de stad te zien, maar tegelijkertijd niet zo lang dat je na een paar uur in de warmte helemaal gesloopt van je fiets stapt.

Wat mij betreft is het wel handig als je enigszins gewend bent om te fietsen. Je hoeft absoluut geen ervaren wielrenner te zijn – de tocht draait om het ontdekken van Bangkok en niet om snelheid – maar je rijdt wel door smalle steegjes en af en toe door behoorlijk druk verkeer. Wanneer je comfortabel op een fiets zit, is het vooral ontzettend leuk.

Ik zou het zo opnieuw doen

Na drie uur fietsen stapten we uiteindelijk weer af met het gevoel dat we in korte tijd ontzettend veel hadden gezien. Tegelijkertijd liet de tour vooral zien hoeveel van Bangkok we nog níét hadden gezien. De stad is zo enorm dat je er dagen kunt rondlopen en nog steeds het idee hebt dat je slechts een klein gedeelte hebt ontdekt.

Als ik opnieuw naar Bangkok zou gaan, zou ik daarom zonder twijfel nog een fietstocht boeken. Misschien juist een langere tour of een route vanaf Tha Phra Chan, zodat we weer compleet andere buurten te zien krijgen.

Het ene moment fietsten we door een steegje waar iemand naast ons stond te koken, even later reden we langs een tempel, vervolgens stonden we tussen duizenden bloemen en daarna reden we ineens midden tussen het verkeer van Chinatown. Uiteindelijk zaten we onder een afdak met een stuk mangosteen in onze handen te wachten tot een tropische regenbui voorbij was.

Voor mij vat dat onze eerste kennismaking met Bangkok eigenlijk perfect samen: chaotisch, kleurrijk, warm, druk en regelmatig compleet onvoorspelbaar. Maar vooral ontzettend leuk om te ontdekken.

En op de fiets misschien nog wel het allerleukst.

Het bericht Fietsen door Bangkok met Co van Kessel : onze ervaring verscheen eerst op Menfacts.

Voordat we ook maar één voet op Thaise bodem konden zetten, wachtte ons echter al een klein avontuur. Onze goedkope vliegtickets naar Bangkok hadden namelijk één klein nadeel – of voordeel, afhankelijk van hoe je het bekijkt: een tussenstop van maar liefst 13 uur in Beijing.

In plaats van dertien uur op een vliegveld rond te hangen, besloten we er het beste van te maken. Zo begon onze reis naar Thailand onverwachts met een bliksembezoek aan China.

Goedkope vliegtickets naar Bangkok met een lange tussenstop

Voor onze reis hadden we via Google Flights behoorlijk goedkope vliegtickets naar Bangkok gevonden. Dat betekende wel dat we genoegen moesten nemen met lange overstaptijden in Beijing. Op de heenweg hadden we ongeveer 13 uur tussen onze vluchten en op de terugweg zelfs zo’n 20 uur.

Dat laatste zou later tijdens onze reis nog een mooie gelegenheid bieden om meer van Beijing te zien, maar ook tijdens de heenreis wilden we absoluut niet al die tijd op de luchthaven blijven zitten.

We landden ’s ochtends ontzettend vroeg in Beijing. Ons oorspronkelijke plan was simpel: de metro pakken, richting het centrum gaan en een aantal uur Beijing ontdekken.

Er was alleen één probleem: de metro reed nog niet.

We hadden ongeveer anderhalf uur moeten wachten op de eerste metro en daar hadden we na de lange vlucht weinig zin in. Dan maar een taxi.

Achteraf gezien was dat bepaald niet de goedkoopste optie. We betaalden voor Chinese begrippen behoorlijk veel, maar stonden daardoor wel vroeg in de ochtend midden in Beijing, bij een van de bekendste plekken van heel China: het Tiananmenplein.

Eerste indruk van Beijing: schoon, georganiseerd en overal camera’s

Mijn eerste indruk van Beijing was vooral hoe ongelooflijk schoon en netjes alles eruitzag. Natuurlijk zagen we tijdens deze korte tussenstop maar een heel klein stukje van een gigantische miljoenenstad, maar het gedeelte van Beijing waar wij rondliepen maakte een ontzettend verzorgde indruk.

Wat daarnaast onmiddellijk opviel, waren de camera’s.

Heel. Veel. Camera’s.

Op sommige straathoeken leek werkelijk iedere mogelijke richting door meerdere camera’s te worden vastgelegd. Je hoeft niet lang in Beijing rond te lopen om te merken dat cameratoezicht hier van een heel andere orde is dan we in Nederland gewend zijn.

Ook de taalbarrière was direct duidelijk. Mensen die wij op straat aanspraken, spraken vrijwel geen Engels. Dat klinkt misschien lastig, maar in de praktijk viel dat eigenlijk reuze mee. Met een vertaalapp op onze telefoon konden we prima duidelijk maken wat we bedoelden. Je typt je vraag in, laat de Chinese vertaling zien en komt uiteindelijk een heel eind.

Voor mij hoort zoiets ook een beetje bij reizen. Juist het moment waarop je merkt dat werkelijk alles anders werkt dan thuis, geeft je het gevoel dat je écht ergens anders bent.

Een paar apps die onze tussenstop in China veel makkelijker maakten

Ik had me gelukkig vooraf enigszins verdiept in reizen door China. Dat bleek geen overbodige luxe.

Zo had ik vooraf Alipay en DiDi geïnstalleerd. Alipay is ontzettend handig voor betalingen in China. Betalen werkt er veel meer via de telefoon en QR-codes dan wij gewend zijn. WeChat Pay is een ander veelgebruikt alternatief.

DiDi kun je het beste vergelijken met Uber. Via de app kun je een rit aanvragen en zie je vooraf waar de chauffeur zich bevindt en wat de rit ongeveer gaat kosten. Vooral wanneer je geen Chinees spreekt, is zo’n app ideaal omdat je niet aan een taxichauffeur hoeft uit te leggen waar je naartoe wilt.

Daarnaast had ik voor één dag een eSIM van Holafly geregeld. Voor ons was vooral handig dat we daarmee gewoon internet konden gebruiken en toegang hielden tot apps en diensten die in China normaal gesproken geblokkeerd kunnen zijn, zoals Google en Instagram.

Ga je tijdens een lange overstap Beijing in, dan zou ik dit soort dingen echt vóór vertrek regelen. Wanneer je eenmaal in China staat, is het een stuk prettiger als alles al op je telefoon geïnstalleerd en ingesteld staat.

Het Tiananmenplein: ineens sta je midden in Beijing

Onze taxichauffeur zette ons af bij het Tiananmenplein en daarmee stonden we direct bij een van de bekendste plekken van China.

Het Tiananmenplein – in het Nederlands ook wel het Plein van de Hemelse Vrede genoemd – is gigantisch. Het plein is ongeveer 880 meter lang en 500 meter breed en heeft een totale oppervlakte van ongeveer 440.000 vierkante meter. Aan de verschillende zijden liggen onder meer het Nationaal Museum van China, de Grote Hal van het Volk en natuurlijk de beroemde Tiananmenpoort.

Het is zo’n plek die je talloze keren op televisie en foto’s hebt gezien, maar waarvan je de schaal eigenlijk pas begrijpt wanneer je er zelf staat.

De plek heeft bovendien een enorme historische en politieke betekenis. Internationaal is het plein onder andere bekend vanwege de studentenprotesten van 1989 en het harde optreden daartegen. Binnen China ligt dat onderwerp nog altijd bijzonder gevoelig.

Maar het Tiananmenplein is ook onlosmakelijk verbonden met een andere wereldberoemde bezienswaardigheid: de Verboden Stad.

De Verboden Stad: helaas alleen van buiten gezien

Direct achter de Tiananmenpoort ligt de Verboden Stad. We hadden vooraf geprobeerd kaartjes te regelen, maar dat was niet meer gelukt.

Ter plaatse alsnog proberen binnen te komen zagen we niet echt zitten. De Verboden Stad zou pas later in de ochtend opengaan en we hadden verhalen gelezen over lange wachtrijen. Met een beperkt aantal uren in Beijing wilden we onze kostbare tijd niet voornamelijk in een rij doorbrengen.

Achteraf jammer? Absoluut.

Maar tegelijkertijd hebben we hierdoor wel op een ontspannen manier een stukje van de omgeving kunnen ontdekken.

De Verboden Stad is namelijk enorm. Het complex werd tussen 1406 en 1420 gebouwd en was eeuwenlang het keizerlijke centrum van China. In totaal hebben 24 keizers uit de Ming- en Qing-dynastieën hier gewoond en geregeerd. Tegenwoordig is het complex het Palace Museum.

Het terrein beslaat ongeveer 720.000 vierkante meter en wordt omringd door muren van ongeveer tien meter hoog en een brede slotgracht. Binnen die muren bevindt zich een enorm complex van paleizen, poorten, pleinen, binnenplaatsen en tuinen.

De naam ‘Verboden Stad’ wordt ineens ook een stuk logischer wanneer je de geschiedenis kent. Eeuwenlang was dit het domein van de keizer, zijn familie, hofhouding en geselecteerde functionarissen. Gewone inwoners van Beijing konden hier niet zomaar naar binnen.

Wij moesten het deze keer eveneens bij de buitenkant houden.

We besloten daarom om een flink stuk om het complex heen te wandelen. Zelfs zonder naar binnen te gaan krijg je daardoor een aardig idee van de enorme omvang.

En eerlijk gezegd vonden we het ook gewoon heerlijk om na urenlang in een vliegtuig te hebben gezeten onze benen te strekken.

Op zoek naar eten in Beijing

Na een tijdje wandelen begon de honger toe te slaan. We vroegen iemand waar we in de buurt lekker konden eten en werden richting een grote winkelstraat gestuurd; Wangfujing Street

Wangfujing ligt ten oosten van de Verboden Stad en is een van de bekendste winkelgebieden van Beijing. De ongeveer 1,6 kilometer lange winkelstraat staat vol grote warenhuizen, shoppingmalls en internationale winkels.

Dat was precies wat wij zagen: grote winkels en bekende merken als Nike, Adidas en Zara, afgewisseld met restaurants en allerlei andere zaken.

Uiteindelijk vonden we een plek waar we een heerlijke noodle soup aten.

Onze eerste echte maaltijd in China.

Na het eten liepen we nog een tijdje door de drukke winkelstraten, maar inmiddels begon de reis zijn tol te eisen. We waren moe. Heel moe.

Met de metro terug naar het vliegveld

Daarom besloten we uiteindelijk om weer richting Beijing Capital International Airport te gaan.

Deze keer pakten we wél de metro.

Dat betekende twee keer overstappen en met onze bagage door een aantal behoorlijk drukke metro’s manoeuvreren. Toch vond ik het openbaar vervoer in Beijing verrassend overzichtelijk en goed geregeld.

Na de drukte in het centrum kwamen we uiteindelijk terecht in de rustigere verbinding richting de luchthaven.

Eenmaal aangekomen hadden we nog genoeg tijd over voordat onze vlucht naar Bangkok vertrok. We vonden een plek om te zitten – en uiteindelijk vooral om te slapen – en probeerden nog een paar uurtjes rust te pakken.

Daarna konden we eindelijk verder naar de bestemming waarvoor we deze reis eigenlijk begonnen waren:

Thailand!

Eindelijk aangekomen in Bangkok

Rond 23.00 uur landden we in Bangkok.

Je bent dan inmiddels al zo lang onderweg dat je eigenlijk nog maar één ding wilt: naar je hotel en slapen.

Maar we moesten nog even wachten.

Ons hotel bood een gratis transfer vanaf Suvarnabhumi Airport aan, maar die zou ons pas rond 00.45 uur ophalen.

Gelukkig kun je je op de luchthaven van Bangkok prima vermaken. En hoe kun je beter beginnen aan een reis door Thailand dan met eten?

Dus nog voordat we het vliegveld überhaupt hadden verlaten, zaten we aan onze eerste Pad Thai en mango sticky rice.

Met natuurlijk een koud Chang-biertje erbij.

Na China voelde het meteen totaal anders. De geuren, het eten, de mensen, de warmte: we waren in Thailand.

Overnachten bij Divalux Resort & Spa

Voor onze eerste nachten hadden we gekozen voor Divalux Resort & Spa, niet ver van Suvarnabhumi Airport.

Dat was een bewuste keuze. We zouden enkele dagen later alweer vanaf Bangkok naar het zuiden van Thailand vliegen en daarom leek het ons praktisch om niet al te ver van het vliegveld te zitten.

Het hotel bleek bovendien een bijzonder aangename verrassing.

Divalux Resort & Spa is een groot vijfsterrenresort met 372 kamers, een mooi zwembad, restaurants en verschillende andere faciliteiten. Het hotel ligt volgens de eigen informatie op ongeveer 15 tot 20 minuten rijden van Suvarnabhumi Airport en biedt een gratis shuttle van en naar het vliegveld.

Divalux Resort & Spa

Onze kamer was uitstekend, het zwembad zag er heerlijk uit en ’s ochtends stond er een uitgebreid ontbijtbuffet klaar.

Er zat alleen één behoorlijk nadeel aan onze keuze.

Het hotel ligt niet bepaald in het centrum van Bangkok.

Volgens het hotel zelf moet je rekening houden met ongeveer 45 tot 60 minuten naar het centrum via de expressway, maar in de praktijk kan dat door het beruchte verkeer in Bangkok gemakkelijk langer worden.

Voor een paar dagen vonden wij dat niet zo’n probleem. Zeker omdat we daarna toch weer naar het vliegveld moesten.

Eerst maar eens bijkomen

Na onze reis via Beijing vonden we dat we onszelf niet meteen een vol programma hoefden op te leggen.

We sliepen uit, genoten uitgebreid van het ontbijt, gingen even naar de gym en brachten een tijdje door bij het zwembad.

Precies wat we nodig hadden.

Pas in de loop van de middag vonden we het tijd om Bangkok echt te gaan ontdekken.

Onze eerste bestemming?

De Chatuchak Weekend Market.

En achteraf gezien hadden we nauwelijks een betere plek kunnen kiezen voor onze eerste kennismaking met Bangkok.

Chatuchak Weekend Market: 15.000 kraampjes!

Je kunt vooraf lezen dat Chatuchak groot is.

Je kunt foto’s bekijken.

Je kunt filmpjes kijken.

Maar wanneer je er eenmaal rondloopt, besef je pas hoe absurd groot deze markt daadwerkelijk is.

Chatuchak Weekend Market telt meer dan 15.000 kraampjes, verdeeld over 26 secties en een terrein van ongeveer 35 acres, oftewel ruim 14 hectare. Volgens de markt zelf komen er in een weekend ongeveer 200.000 bezoekers.

Het is daarmee veel meer dan een markt.

Het voelt bijna als een complete wijk.

Overal zijn smalle straatjes en doorgangen met kleding, kunst, souvenirs, accessoires, antiek, woondecoratie, eten en werkelijk van alles waarvan je niet wist dat je het nodig had.

Vooral in het weekend komt Chatuchak volledig tot leven. Op zaterdag en zondag is de complete markt geopend. Houd er rekening mee dat individuele kraampjes hun eigen openingstijden kunnen hanteren en dat het aanbod ’s avonds kleiner wordt.

En verdwalen?

Dat hoort er gewoon bij.

Wij hadden regelmatig werkelijk geen idee meer waar we precies waren.

Maar juist dat maakt Chatuchak zo leuk.

Geuren, eten, massages en complete chaos

Voor mij was Chatuchak een geweldige eerste onderdompeling in Thailand.

Overal gebeurt iets.

Aan de ene kant ruik je wierook en etherische oliën, een paar meter verder komen de geuren van gegrild vlees en kruiden je tegemoet en vervolgens loop je weer langs een kraampje waar smoothies van vers fruit worden gemaakt.

Het is warm.

Het is druk.

Het is chaotisch.

En het is fantastisch.

We hebben er uren rondgelopen en tussendoor natuurlijk regelmatig iets gegeten en gedronken. Een verse fruitsmoothie smaakt ineens nóg beter wanneer je al uren door de Thaise hitte loopt.

Op een gegeven moment besloten we dat onze voeten ook wel wat aandacht verdienden.

Met zijn drieën belandden we in een kleine massagesalon voor een voetmassage.

Daar zit je dan.

Nog geen 24 uur eerder liepen we over het Tiananmenplein in Beijing en nu zaten we met z’n drieën ergens midden op een gigantische markt in Bangkok terwijl onze voeten gemasseerd werden.

Dat zijn voor mij de momenten die reizen zo leuk maken.

Vintage kleding bij Chatuchak

Later op de dag liepen we via een brug naar de overkant van de straat. Daar kwamen we terecht in een groot overdekt winkelcentrum van meerdere verdiepingen waar ontzettend veel vintage kleding werd verkocht.

Als liefhebber van vintage is dat natuurlijk interessant.

Alleen vielen de prijzen mij behoorlijk tegen.

Ik had vooraf een beetje het idee dat je in Bangkok voor weinig geld bijzondere vintage kleding zou kunnen vinden, maar bij veel winkels waren de prijzen juist behoorlijk stevig. Sommige items waren naar mijn mening zelfs ronduit overdreven geprijsd.

Leuk om doorheen te struinen? Absoluut.

Dé plek om spotgoedkoop vintage merkkleding in te slaan? Dat viel voor mij persoonlijk tegen.

Na nog een tijdje rondgekeken te hebben, gingen we uiteindelijk weer terug richting Chatuchak.

Een koud biertje als afsluiter

Inmiddels begon het donker te worden en hadden we er behoorlijk wat kilometers opzitten.

We sloten onze eerste echte dag in Thailand daarom af zoals een vakantiedag wat mij betreft best vaker mag eindigen: met een koud biertje.

Zittend op Chatuchak, met alle drukte om ons heen, konden we eindelijk een beetje beseffen dat onze reis nu echt begonnen was.

Binnen iets meer dan een dag hadden we in Beijing over het Tiananmenplein gelopen, de buitenkant van de Verboden Stad bekeken, noodle soup gegeten, door overvolle Chinese metro’s gereisd, een vlucht naar Thailand gepakt, Pad Thai en mango sticky rice gegeten, bij het zwembad gelegen, een van de grootste markten ter wereld bezocht en een Thaise voetmassage gehad.

Niet slecht voor het begin van een vakantie.

Grab downloaden als je naar Thailand gaat

Nog één praktische tip die we tijdens deze reis ontzettend vaak zouden gebruiken: download Grab.

Grab

Grab kun je enigszins vergelijken met Uber en is in Thailand ontzettend handig. Je voert in de app in waar je naartoe wilt en kunt vervolgens vervoer regelen zonder dat je uitgebreid met een chauffeur over de bestemming hoeft te onderhandelen.

Daarnaast kun je Grab gebruiken voor bijvoorbeeld het laten bezorgen van eten en boodschappen.

Zeker in Bangkok vonden wij het ideaal.

Omdat ons hotel behoorlijk ver buiten het centrum lag, waren ritten soms wel lang. De enorme verkeersdrukte van Bangkok blijft namelijk iets waar geen enkele app iets aan kan veranderen.

Onze eerste kennismaking met Thailand smaakte naar meer

Onze eerste dag in Bangkok draaide uiteindelijk vooral om Chatuchak en dat bleek achteraf een perfecte plek om onze reis te beginnen.

Bangkok kan behoorlijk overweldigend zijn. Het verkeer, de warmte, de geuren, het eten, de enorme hoeveelheid mensen en het constante geluid vormen samen een gigantische tegenstelling met wat we thuis gewend zijn.

Maar juist daardoor krijg je onmiddellijk het gevoel dat je ver van huis bent.

En dat was precies waarvoor we gekomen waren.

Na een rustige ochtend bij het zwembad en een lange, chaotische en ontzettend leuke middag en avond op Chatuchak reden we terug naar ons hotel.

Moe, bezweet en met pijnlijke voeten.

Maar vooral ontzettend voldaan.

En dit was nog maar het begin van onze reis door Thailand.

Het bericht Onze eerste dagen in Bangkok: via Beijing naar de Thaise hoofdstad verscheen eerst op Menfacts.

Tijdens deze twee weken kreeg ik niet alleen een uniek kijkje achter de schermen van een outdoorbedrijf, maar ontdekte ik ook waarom het Glaskogen Naturreservat wordt beschouwd als een van de mooiste natuurgebieden van Zweden. Van indrukwekkende kanoroutes en eindeloze bossen tot wilde dieren, afgelegen shelters en spectaculaire wandelingen: deze regio heeft alles wat een liefhebber van het buitenleven zoekt.

Waar ligt het Glaskogen Naturreservat?

Het Glaskogen Naturreservat ligt in de provincie Värmland in het westen van Zweden, niet ver van de Noorse grens. Het natuurreservaat beslaat ruim 28.000 hectare en bestaat uit uitgestrekte bossen, tientallen meren, rivieren, moerasgebieden en heuvelachtige landschappen.

Het gebied staat bekend als een van de grootste aaneengesloten wildernisgebieden van Zuid-Zweden. Ondanks de relatief goede bereikbaarheid voelt het alsof je je honderden kilometers van de bewoonde wereld bevindt.

Het kleine dorpje Gängene vormt voor bezoekers en kanoërs een ideale uitvalsbasis om het Glaskogen Naturreservat te verkennen.

Het seizoen opstarten bij K-Jak

Voordat de eerste kanoërs arriveren, moet er veel gebeuren op het basecamp van K-Jak.

Gedurende onze eerste dagen stonden vooral praktische werkzaamheden centraal. De campingvelden moesten worden gemaaid, het terras moest worden opgeknapt, verschillende gebouwen kregen onderhoud en de grote ontvangsttent werd opgebouwd. Daarnaast was er het nodige timmerwerk en moesten alle materialen gecontroleerd worden.

Pas wanneer alles gereed is, kunnen de eerste gasten veilig en comfortabel aan hun avontuur beginnen.

Niet veel later arriveerden de eerste toeristen. Zij werden naar hun startpunt gebracht voor een van de twee meerdaagse kanoroutes die K-Jak aanbiedt. Beide routes voeren door het prachtige Glaskogen Naturreservat en duren ongeveer zeven dagen.

Kanoën door het Glaskogen Naturreservat

Een van de absolute hoogtepunten van mijn verblijf was een avondtocht per kano.

Zodra de zon langzaam begon te zakken, peddelden we over spiegelgladde meren richting een van de bekendste locaties van de zogenaamde Gla Forest Route.

Onderweg bereikten we een indrukwekkende natuurlijke kloof waar we doorheen vaarden. De steile rotswanden zorgen voor een bijna magische sfeer. Achter deze doorgang bevindt zich een doodlopend watergedeelte waar de natuur volledig haar gang mag gaan.

Hier zagen we meerdere beverdammen, bomen die duidelijk waren omgeknaagd door bevers en verschillende zogenaamde “beverglijbanen” richting het water.

Alsof dat nog niet bijzonder genoeg was, zagen we zelfs een bever zwemmen. Een ervaring die je niet snel vergeet.

Wildkamperen in Zweden zoals het bedoeld is

Wat het Glaskogen Naturreservat extra bijzonder maakt, zijn de vele shelters die verspreid liggen door het gebied.

Deze shelters bevinden zich vaak op de mooiste locaties die je je kunt voorstellen. Aan de oevers van afgelegen meren, op schiereilanden of zelfs op kleine eilandjes midden in het water.

De meeste shelters beschikken over:

• Een open overnachtingshut
• Een vuurplaats
• Een kookrek boven het vuur
• Een eenvoudig toilet
• Gratis beschikbaar brandhout

Hierdoor kun je volledig opgaan in de natuur zonder direct afhankelijk te zijn van uitgebreide kampeeruitrusting.

Tijdens meerdere avonden kookten we bij verschillende shelters ons eten boven een kampvuur. Daarna genoten we van de rust aan het water en namen we zelfs een frisse duik in een van de heldere meren.

Wil je meer weten over overnachten in de Zweedse natuur? Lees dan ook ons artikel over wild kamperen in Zweden.

Wandelen in Glaskogen

Toen de eerste groepen op het water zaten, ontstond er ruimte om de omgeving verder te ontdekken.

Het Glaskogen Naturreservat beschikt over meer dan 300 kilometer aan gemarkeerde wandelroutes. Deze routes variëren van korte wandelingen tot meerdaagse trektochten.

Tijdens verschillende wandelingen kwam ik langs:

• Uitzichtpunten over de meren
• Dichte naaldbossen
• Oude bosgebieden
• Rotsachtige heuvels
• Stilgelegen stranden

Wat vooral opvalt is de rust. Soms loop je uren zonder iemand tegen te komen.

Voor mannen die houden van avontuur, zelfredzaamheid en natuurbeleving is dit een perfecte bestemming. Niet voor niets is het gebied populair onder liefhebbers van bushcraften.

Wildlife spotten in het Glaskogen Naturreservat

Een van de redenen waarom veel natuurliefhebbers naar Glaskogen komen, is de enorme hoeveelheid wilde dieren.

Tijdens ons verblijf hebben we verrassend veel dieren kunnen spotten.

Elandsafari in de Zweedse nacht

Op een avond besloten we een nachtelijke rit te maken in de hoop een eland tegen te komen.

Dat bleek een succes.

Niet alleen zagen we een indrukwekkende eland, maar ook:

• Meerdere reeën
• Diverse vossen
• Een das

Een ontmoeting met een wilde eland blijft een van de meest indrukwekkende ervaringen die je in Scandinavië kunt meemaken.

Bever spotten vanaf de kano

Zoals eerder beschreven zagen we tijdens onze avondtocht een bever in zijn natuurlijke leefomgeving.

Daarnaast waren overal sporen zichtbaar van hun aanwezigheid.

Zee-arenden en kraanvogels

Tijdens het kanoën zagen we meerdere keren een majestueuze zee-arend boven de meren cirkelen.

Ook kwamen we verschillende kraanvogels tegen, die bekendstaan om hun indrukwekkende formaat en karakteristieke geluid.

Een goudvink voor de camera

Als natuurliefhebber en fotograaf was een van de mooiste verrassingen misschien wel een prachtige goudvink die rustig bleef zitten terwijl ik foto’s maakte.

Voor vogelaars is het Glaskogen Naturreservat een waar paradijs.

Discgolf in Holmedal

Niet alles draaide tijdens deze reis om kanoën en wandelen.

Op een vrije dag bezochten we Holmedals Discgolfpark.

Deze prachtige 9-holes discgolfbaan ligt midden in de Zweedse bossen en combineert technische holes met schitterende natuur.

Na afloop maakten we gebruik van een picknickplaats waar we boven een houtvuurtje hotdogs bereidden. Simpeler wordt het niet, maar juist dat maakt zo’n dag onvergetelijk.

Ben je niet bekend met deze sport? Lees dan ook ons artikel: wat is discgolf.

Waar staat het Glaskogen Naturreservat om bekend?

Het Glaskogen Naturreservat staat vooral bekend om:

• Meer dan 80 meren
• Uitgestrekte bossen
• Uitstekende kanoroutes
• Meer dan 300 kilometer wandelpaden
• Wildkampeerlocaties en shelters
• Grote kans op wildlife
• Rust en stilte
• Outdooractiviteiten zoals kanoën, wandelen, vissen en bushcraft

Voor veel outdoorliefhebbers vertegenwoordigt Glaskogen het beeld van het authentieke Zweden.

Praktische tips voor een bezoek aan Glaskogen

Ga je zelf naar het Glaskogen Naturreservat? Houd dan rekening met de volgende zaken:

Neem geschikte kleding mee

Zelfs in de zomer kunnen de temperaturen flink verschillen tussen dag en nacht.

Muggen horen erbij

Vooral in juni en juli kunnen muggen behoorlijk actief zijn. Een goede muggenwerende spray is absoluut aan te raden.

Respecteer de natuur

Zweden kent het allemansrecht, maar dat brengt ook verantwoordelijkheden met zich mee. Laat geen afval achter en behandel de natuur met respect.

Download offline kaarten

Mobiele dekking is niet overal aanwezig. Offline kaarten kunnen daarom erg handig zijn.

Waarom Glaskogen op de bucketlist van iedere outdoorliefhebber hoort

Na twee weken in het Glaskogen Naturreservat begrijp ik volledig waarom zoveel mensen jaarlijks terugkeren naar deze regio.

De combinatie van eindeloze natuur, prachtige kanoavonturen, indrukwekkende wandelroutes, wilde dieren en unieke overnachtingsplekken maakt dit gebied tot een van de mooiste outdoorbestemmingen van Scandinavië.

Of je nu komt om te kanoën, wandelen, wildlife te spotten, te vissen, te bushcraften of simpelweg wilt ontsnappen aan de drukte van het dagelijks leven: het Glaskogen Naturreservat biedt een ervaring die je nog jarenlang bij zal blijven.

Het bericht Glaskogen Naturreservat in Zweden: een paradijs voor kanoërs, wandelaars en outdoorliefhebbers verscheen eerst op Menfacts.

Minder kleding, meer overzicht

Steeds meer mannen stappen daarom over op een kleinere, slimmere garderobe. Geen kast vol impulsaankopen, maar een handvol basisstukken die je in elke situatie kunt inzetten. Dat scheelt niet alleen tijd en geld, het zorgt er ook voor dat je altijd iets aan hebt dat bij je past, of je nou net van de sportschool komt of zo het kantoor in loopt.

De basis items die overal passen

Een sweater is misschien wel het meest onderschatte kledingstuk in de kast van een man. Hij houdt je warm na een training, oogt netjes genoeg voor een informele werkdag en is casual genoeg voor het weekend. Daarom is het slim om te investeren in een sweater die net iets meer van jou is. Laat een sweater bedrukken met een subtiel logo, initialen of een tekst die bij je past, en je hebt in één klap een basisstuk dat nergens anders in de winkel hangt.

Naast kleding bepaalt ook je tas hoe soepel je dag verloopt. Iets moet je sportschoenen, laptop en portemonnee bij elkaar houden, zonder dat je constant tussen drie verschillende tassen wisselt. Een tote bag bedrukken met je eigen ontwerp maakt van zo’n simpele tas een persoonlijk item. Sterk genoeg voor je sportspullen, netjes genoeg voor op kantoor, en net dat beetje anders dan de standaard rugzak die iedereen heeft.

Waarom personaliseren leuk kan zijn

Het grote voordeel van gepersonaliseerde basics is dat ze niet aanvoelen als kleding die je zomaar hebt gekocht. Een eigen tekst, logo of kleurkeuze maakt een sweater of tas persoonlijker, en dat merk je. Het is ook een manier om iets terug te laten komen dat bij jou hoort, of dat nu een teamnaam is, een grap tussen vrienden of gewoon je eigen initialen. Voor mannen die niet elke week nieuwe kleding kopen, maar liever een paar goede stukken hebben die meegaan, is dat precies de meerwaarde.

Zo bouw je jouw eigen basis garderobe

Begin klein. Kies een sweater en een tas die je dagelijks gebruikt, en denk na over wat je erop wil laten zetten. Iets subtiels werkt vaak beter dan een groot logo, zeker als je het stuk in verschillende situaties wil dragen. Combineer de sweater met een simpele broek voor op kantoor, of met een joggingbroek na het sporten. De tas gaat overal mee, van de sportschool tot de supermarkt.

Het idee achter een garderobe van gym tot kantoor is niet dat je minder om kleding geeft, maar juist dat je bewuster kiest. Minder stuks, meer gebruik, en een paar items die net iets meer van jou zijn dan wat er standaard in de winkel hangt. Zo hoef je ’s ochtends niet meer na te denken over wat bij welk moment van de dag past. Je basis is er al, en die past overal bij.

Het bericht Van sportschool naar kantoor: een garderobe die met je meebeweegt verscheen eerst op Menfacts.

Waar moet je op letten bij een heren T-shirt van goede kwaliteit?

Niet alle T-shirts zijn van even goede kwaliteit gemaakt. Het is belangrijk om te letten op de kwaliteit van het katoen, draagcomfort, pasvorm en de afwerking. Ook de hals, naden en vorm zijn belangrijk. T-shirts van het merk ALAN RED staan bekend om hun kwaliteit en draagcomfort. Als een T-shirt goed is, dan overleeft hij natuurlijk meerdere wasbeurten en blijft ook dan mooi en goed zitten. Het is dus zeker het overwegen waard om goede kwaliteit kleding te kiezen, omdat het langer meegaat. Zie het als een soort duurzame keuze voor je garderobe!

Uiteindelijk zijn basics van goede kwaliteit ook voordeliger

Goedkope kleding lijkt aantrekkelijk door de prijs, maar slijt ook echt sneller. Basics van goede kwaliteit behouden hun uitstraling en kun je ook langer dragen. Je hoeft dan ook minder vaak nieuwe kleding te kopen! Hemd voor Hem is een voorbeeld van een aanbieder met een ruime collectie herenkleding en basics van goede kwaliteit. Ze hebben een overzichtelijk aanbod, zodat je goed kunt kijken wat bij je past. Leuk om stap voor stap een kledingkast vol kleding van goede kwaliteit te krijgen. En wat ook fijn is, goede basics raken nooit uit de mode. Daar hoef je je dus ook geen zorgen over te maken.

Kwaliteit is de basis voor een mooie garderobe

Een leuke garderobe voor heren hoeft zeker niet uit te puilen van allerlei (goedkope) kleding. Het is ook belangrijk en leuk om outfits van goede kwaliteit te kiezen. Duurzame materialen met een goede pasvorm zorgen ervoor dat je langer geniet van je kleding en minder snel nieuwe hoeft te kopen. Een stuk waardevoller dan een grote hoeveelheid kleding van slechte kwaliteit! Uiteindelijk draait het om wat bij jou past en wat voor jou fijn voelt natuurlijk, maar wij vinden investeren in goede basics een slimme keuze voor elke man. 

Vragen over basic heren T-shirts

Waar herken je een kwalitatief basic T-shirt aan?

Een kwalitatief T-shirt is gemaakt van hoogwaardige materialen, heeft een goede pasvorm en behoudt zijn vorm en kleur na veelvuldig wassen. Ook de afwerking van de naden en de halsboord speelt een belangrijke rol.

Waarom is de kwaliteit van een basic T-shirt belangrijk?

Basics worden vaak gedragen en gewassen. Een T-shirt van goede kwaliteit blijft langer mooi, biedt meer draagcomfort en hoeft minder snel vervangen te worden.

Waar moet je op letten bij het kopen van een heren T-shirt?

Let op het materiaal, de pasvorm, de afwerking en de kwaliteit van de stof. Een goed T-shirt voelt comfortabel aan, sluit mooi aan op het lichaam en blijft ook na meerdere wasbeurten in vorm.

Zijn kwalitatieve basics duurder?

De aanschafprijs ligt soms hoger, maar kwalitatieve basics gaan vaak langer mee. Daardoor hoef je minder vaak nieuwe kleding te kopen, wat op de lange termijn voordeliger kan zijn.

Waarom vormen goede basics de basis van een garderobe?

Basic T-shirts zijn eenvoudig te combineren met verschillende kledingstukken en blijven jarenlang draagbaar. Door te investeren in tijdloze kwaliteit bouw je een veelzijdige garderobe op die lang meegaat.

Het bericht Ook bij een basic T-shirt is kwaliteit belangrijk verscheen eerst op Menfacts.

Een bijzondere uitwisseling tussen jong en oud

Waar de Maatschappelijke Diensttijd normaal gesproken vooral Nederlandse jongeren samenbrengt met mensen buiten hun eigen leefwereld, kreeg het programma dit keer een internationaal karakter. De Canadese studenten gingen in gesprek met dertien Amsterdamse senioren en ontdekten al snel dat verschillen in leeftijd, taal en afkomst nauwelijks een rol spelen wanneer persoonlijke verhalen centraal staan.

Tijdens de ontmoetingen kwamen uiteenlopende onderwerpen aan bod. Van oorlogservaringen en emigratie tot liefde, familiebanden, verlies en het opnieuw oppakken van het leven na moeilijke periodes. De gesprekken vormden uiteindelijk de basis voor een reeks korte films waarin de levenslessen van de senioren centraal staan.

Persoonlijke verhalen die raken

Eén van de documentaires volgt het verhaal van Karin. Zij verliet als jonge vrouw Nederland om haar liefde naar Engeland te volgen. Na een ingrijpende scheiding wist ze haar leven opnieuw vorm te geven en haar zelfstandigheid terug te vinden. Haar verhaal draait om doorzettingsvermogen, moed en het maken van keuzes die uiteindelijk een nieuw hoofdstuk mogelijk maken.

Daarnaast maakten de studenten een documentaire waarin de ervaringen van vijf verschillende Amsterdamse senioren samenkomen. Hun verhalen vormen gezamenlijk een tijdsbeeld van een generatie die veel maatschappelijke veranderingen heeft meegemaakt en haar opgedane wijsheid graag doorgeeft aan jongere generaties.

Meer begrip door echte gesprekken

Volgens de initiatiefnemers draait MDT Cultuur & Kunst niet alleen om vrijwilligerswerk, maar vooral om het opbouwen van begrip tussen mensen die elkaar normaal gesproken niet snel zouden ontmoeten. Door zonder vooroordelen naar elkaars ervaringen te luisteren, ontstaan gesprekken die vaak veel dieper gaan dan vooraf wordt verwacht.

Juist voor de Canadese studenten bleek dit een bijzondere ervaring. Hoewel zij uit een totaal andere cultuur komen, ontdekten zij dat thema’s als dromen, familie, liefde en verlies overal ter wereld herkenbaar zijn. Ook voor de Amsterdamse senioren bleek het waardevol om hun levensverhaal te delen met jongeren van de andere kant van de oceaan.

Nederlandse Maatschappelijke Diensttijd krijgt internationaal karakter

Normaal gesproken nemen Nederlandse jongeren deel aan MDT-projecten, maar deze internationale editie laat zien dat de uitgangspunten van de Maatschappelijke Diensttijd ook buiten Nederland goed werken.

Het programma stimuleert jongeren om:

• hun eigen talenten verder te ontwikkelen;
• mensen te ontmoeten die zij normaal gesproken niet snel zouden spreken;
• iets terug te doen voor de samenleving.

Door persoonlijke gesprekken te voeren en deze vervolgens creatief te verwerken in een film of magazine, leren deelnemers niet alleen nieuwe vaardigheden, maar ontwikkelen ze ook meer begrip voor de leefwereld van anderen.

Feestelijke afsluiting

Het project wordt afgesloten met een gezamenlijke presentatie van alle gemaakte films. Tijdens deze bijeenkomst ontmoeten de Canadese studenten en de Amsterdamse senioren elkaar opnieuw om terug te kijken op de gesprekken, de samenwerking en de bijzondere verhalen die zij samen hebben vastgelegd.

De documentaires vormen daarmee niet alleen een blijvende herinnering aan het project, maar laten ook zien hoe krachtige ontmoetingen tussen verschillende generaties en culturen kunnen leiden tot meer begrip, nieuwe inzichten en waardevolle vriendschappen.

Uitgelichte afbeelding: Valerie Spanjers

Het bericht Canadese studenten leggen bijzondere levensverhalen van Amsterdamse senioren vast verscheen eerst op Menfacts.

Het geheim zit niet in bijzondere ingrediënten, maar in de techniek. Door een bolletje gehakt met flinke kracht op een gloeiend hete bakplaat of plancha te drukken, ontstaat een groot contactoppervlak met de hete plaat. Hierdoor treedt de Maillard-reactie op: suikers en eiwitten karamelliseren, waardoor de karakteristieke, hartige smaak ontstaat waar smash burgers bekend om staan.

In dit uitgebreide artikel ontdek je stap voor stap het lekkerste smash burger recept, leer je hoe je een perfecte smash burger bbq maakt en lees je waarom deze Amerikaanse klassieker tegenwoordig ook in Nederland razend populair is.

Wat is een smash burger?

Een smash burger is een hamburger die niet vooraf als platte schijf wordt gevormd. In plaats daarvan begin je met een los bolletje rundergehakt dat pas op de hete bakplaat wordt platgedrukt.

Hierdoor ontstaat:

• een extreem krokante korst;
• een dunne, sappige burger;
• veel meer karamellisatie;
• een intense rundvleessmaak.

Juist die combinatie maakt een smash burger heel anders dan een traditionele barbecueburger.

Waar komt de smash burger vandaan?

Hoewel smash burgers de laatste jaren enorm populair zijn geworden, bestaat deze bereidingswijze al tientallen jaren.

In de Verenigde Staten wordt de techniek al sinds de jaren vijftig gebruikt in diners, burgerbars en roadside restaurants. De methode ontstond uit praktische overwegingen: dunne burgers waren snel klaar, kregen veel smaak en konden eenvoudig in grote aantallen worden bereid.

Niet voor niets zie je deze stijl nog altijd terug bij veel bekende burgerrestaurants. Wie zich verdiept in de geschiedenis van fastfood in Amerika, ontdekt dat de smash burger inmiddels wordt gezien als een van de meest iconische Amerikaanse hamburgers.

Waarom werkt deze techniek zo goed?

Bij een gewone hamburger raakt slechts een klein deel van het vlees de hete plaat.

Bij een smash burger wordt vrijwel het volledige oppervlak tegen de bakplaat gedrukt. Hierdoor ontstaat veel meer karamellisatie.

Dat levert:

• meer smaak;
• een knapperige buitenkant;
• sappig vlees;
• een kortere bereidingstijd.

Hoe heter de plaat, hoe beter het resultaat.

Welk vlees gebruik je?

Voor het beste smash burger recept kies je rundergehakt met ongeveer twintig procent vet.

Dat lijkt misschien veel, maar juist dat vet zorgt voor sappigheid.

Gebruik bij voorkeur:

• vers grof gemalen rundergehakt;
• Black Angus;
• MRIJ-rund;
• dry aged gehakt.

Te mager gehakt droogt snel uit tijdens het smashen.

Maak geen hamburgers vooraf

Een veelgemaakte fout is dat mensen thuis alvast platte hamburgers vormen.

Doe dat juist niet.

Rol losse balletjes van ongeveer 90 tot 100 gram.

Pas zodra het vlees op de gloeiend hete plaat ligt, druk je het stevig plat.

Dat is precies wat een smash burger een smash burger maakt.

Welke barbecue is geschikt?

Vrijwel iedere barbecue kan gebruikt worden.

Wel heb je een vlakke bakplaat of plancha nodig.

Geschikte opties zijn:

• gietijzeren bakplaat;
• stalen plancha;
• grillplaat.

Een rooster alleen is minder geschikt omdat het gehakt erdoorheen wordt gedrukt.

Steeds meer barbecuefans gebruiken hiervoor een plancha op hun gas- of houtskoolbarbecue.

De ideale temperatuur

Voor een perfecte smash burger bbq moet de bakplaat extreem heet zijn.

Werk idealiter tussen de 250 en 300 graden Celsius.

De burger moet direct beginnen te sissen zodra hij de plaat raakt.

Is de temperatuur te laag, dan kookt het vlees als het ware in zijn eigen vocht en krijg je niet die beroemde krokante korst.

Zo smash je de burger

Leg een gehaktbal op de hete plaat.

Gebruik vervolgens een stevige burgerpers of een brede metalen spatel.

Druk de burger ongeveer tien seconden krachtig plat totdat hij ongeveer één centimeter dik is.

Daarna laat je hem met rust.

Niet schuiven.

Niet aandrukken.

Niet optillen.

Alleen zo ontstaat een perfecte korst.

Wanneer draai je de burger om?

Na ongeveer anderhalve tot twee minuten zie je dat de randen donkerbruin beginnen te kleuren.

Steek een scherpe metalen spatel volledig onder de burger.

Schraap daarbij de complete korst los.

Draai hem vervolgens om.

Nu hoeft de andere kant nog maar ongeveer dertig tot zestig seconden te bakken.

Leg direct daarna de kaas bovenop.

Welke kaas gebruik je?

De klassieke smash burger wordt gemaakt met cheddar.

Ook deze kazen werken uitstekend:

• American cheese;
• jonge cheddar;
• Monterey Jack;
• Gouda.

Laat de kaas volledig smelten voordat je de burger van de plaat haalt.

De perfecte broodjes

Een goede burger verdient een goed broodje.

Gebruik bij voorkeur:

• brioche buns;
• potato buns;
• zachte sesambroodjes.

Rooster de binnenkant kort op de plancha met een beetje boter.

Hierdoor blijven de broodjes stevig wanneer de saus wordt toegevoegd.

Welke toppings passen erbij?

Een klassieke smash burger blijft relatief eenvoudig.

Veelgebruikte toppings zijn:

• ijsbergsla;
• augurk;
• gekaramelliseerde ui;
• tomaat;
• cheddar;
• bacon.

Voor de saus kun je denken aan:

• hamburgersaus;
• mayonaise;
• mosterd;
• ketchup;
• burgersaus met augurk.

Dubbele smash burger

Veel restaurants serveren twee dunne burgers in plaats van één dikke.

Dat heeft een goede reden.

Je krijgt:

• twee keer zoveel krokante korst;
• meer gesmolten kaas;
• extra sappigheid.

Daardoor smaakt een dubbele smash burger vaak nog beter dan één dikke hamburger.

Recept: de ultieme smash burger

Ingrediënten (4 personen)

• 8 bolletjes rundergehakt van 90 gram
• 8 plakjes cheddar
• 4 brioche buns
• boter
• zout
• zwarte peper

Voor de saus:

• 4 eetlepels mayonaise
• 1 eetlepel ketchup
• 1 theelepel mosterd
• fijngesneden augurk
• snufje paprikapoeder

Toppings:

• augurk
• ui
• ijsbergsla
• tomaat

Bereiding

• Verwarm de plancha of gietijzeren bakplaat tot ongeveer 275 graden Celsius.
• Meng alle ingrediënten voor de saus en zet deze apart.
• Snijd de broodjes open en rooster de snijkanten kort in boter.
• Leg vervolgens een bolletje gehakt op de hete plaat.
• Druk het direct stevig plat met een burgerpers of spatel.
• Bestrooi met zout en peper.
• Bak de burger ongeveer twee minuten zonder hem te bewegen.
• Steek vervolgens een scherpe spatel volledig onder de burger en draai hem om.
• Leg direct een plak cheddar op het vlees.
• Bak nog ongeveer een halve minuut.
• Herhaal dit voor alle burgers.
• Beleg de broodjes met saus, sla, tomaat, ui en augurk.
• Leg twee burgers op ieder broodje.
• Serveer direct.

Welke bijgerechten passen erbij?

Een goede smash burger combineert uitstekend met:

• verse friet;
• coleslaw;
• ingelegde augurken;
• maïskolven;
• aardappelsalade.

Ook gegrilde jalapeño’s of uien van de barbecue passen perfect bij dit gerecht.

Veelgemaakte fouten

Zelfs een eenvoudig gerecht als een smash burger kan mislukken.

De meest voorkomende fouten zijn:

• te mager gehakt gebruiken;
• onvoldoende hete bakplaat;
• de burger meerdere keren omdraaien;
• vooraf hamburgers vormen;
• te lang bakken.

Vooral dat laatste is belangrijk.

Een smash burger is dun en daardoor razendsnel gaar.

Perfect voor de eerste barbecue van het seizoen

Doordat smash burgers snel klaar zijn en weinig voorbereiding vragen, zijn ze ideaal wanneer de eerste zonnige dagen zich aandienen. Ze passen dan ook perfect tijdens een gezellige voorjaars barbecue, waarbij vrienden of familie kunnen genieten van een klassieke Amerikaanse favoriet met een moderne barbecue-uitstraling.

Slim barbecueën

Wie vaker smash burgers maakt, zal merken dat een constante temperatuur het verschil kan maken tussen een goede en een geweldige burger. Een Weber Smart Barbecue kan daarbij helpen doordat je de temperatuur nauwkeurig kunt volgen, waardoor iedere burger dezelfde perfecte karamellisatie krijgt.

Waarom een smash burger nooit verveelt

Een goed smashed burger recept bewijst dat eenvoud vaak het lekkerst is. Je hebt geen ingewikkelde marinades of exclusieve ingrediënten nodig. Met goed rundergehakt, een gloeiend hete bakplaat en de juiste techniek maak je een hamburger die qua smaak kan wedijveren met de beste burgerrestaurants.

Juist de combinatie van een flinterdunne, knapperige korst, sappig vlees, gesmolten cheddar en een zacht broodje maakt de smash burger tot een van de populairste barbecuegerechten van dit moment. Of je nu een doorgewinterde grillmaster bent of net begint met barbecueën, dit recept verdient absoluut een vaste plek in je barbecue-repertoire.

Het bericht Smash burger recept: zo maak je de ultieme smash burger op de BBQ verscheen eerst op Menfacts.