De laatste jaren is automotive wall art enorm populair geworden. Vooral neon wall art met iconische auto’s, emblemen en racecircuits verovert garages, mancaves, game rooms, slaapkamers en woonkamers van autoliefhebbers wereldwijd. Bij Modelloturbo.com vind je een gigantisch aanbod aan unieke designs die speciaal gemaakt lijken voor mannen die leven voor auto’s en motoren.

In dit uitgebreide artikel ontdek je alles over de mogelijkheden van Modelloturbo.com, welke categorieën het populairst zijn, waarom neon wall art perfect past in een mannelijk interieur én welke designs absoluut niet mogen ontbreken in jouw mancave.

Waarom automotive wall art zo populair is geworden

Waar vroeger posters en metalen borden populair waren, kiezen steeds meer autoliefhebbers tegenwoordig voor premium neon wall art. Dat is niet zo gek, want neon verlichting combineert:

• sfeer;
• luxe uitstraling;
• moderne styling;
• nostalgie;
• automotive cultuur;
• unieke verlichting;
• een echte “wow-factor”.

Een neon silhouet van een klassieke Chevrolet Corvette of een fel verlicht Nürburgring circuit verandert een kale muur direct in een echte blikvanger.

Vooral mannen die:

• een mancave hebben;
• een garage volledig hebben ingericht;
• sim racing doen;
• auto meetings bezoeken;
• klassiekers verzamelen;
• motorsport volgen;
• of gewoon gek zijn op auto’s,

kiezen steeds vaker voor automotive neon decoratie.

Wat maakt Modelloturbo.com bijzonder?

ModelloTurbo richt zich volledig op automotive liefhebbers. Dat merk je direct aan het assortiment. In plaats van standaard woondecoratie vind je hier unieke designs geïnspireerd op:

• klassieke auto’s;
• muscle cars;
• supercars;
• JDM auto’s;
• iconische motoren;
• race tracks;
• automerken;
• emblemen;
• motorsport cultuur.

De ontwerpen zijn modern, strak en vaak minimalistisch, waardoor ze perfect passen in:

• industriële interieurs;
• moderne woonkamers;
• donkere mancaves;
• garages;
• game rooms;
• werkplekken;
• slaapkamers van autoliefhebbers.

Neon wall art in de woonkamer: stijlvol en mannelijk

Veel mensen denken bij neon direct aan cafés of bars, maar moderne neon wall art is tegenwoordig juist ontzettend stijlvol.

Een subtiele neon contour van een klassieke Porsche, Mustang of Corvette boven een bank geeft direct karakter aan een woonkamer. Zeker in combinatie met:

• donkere meubels;
• industriële materialen;
• leer;
• staal;
• betonlook;
• houten accenten.

Voor mannen die houden van auto’s én interieur is dit de perfecte combinatie tussen design en passie.

Waarom neon perfect werkt in een woonkamer

Sfeerverlichting

Neon wall art geeft warm en sfeervol licht zonder te overheersen.

Persoonlijkheid

Je laat direct zien waar jouw passie ligt.

Luxe uitstraling

Veel automotive neon designs ogen exclusief en premium.

Minimalistisch design

Vooral de silhouetten van iconische auto’s zijn strak en modern vormgegeven.

De ultieme mancave decoratie voor autoliefhebbers

Een mancave zonder automotive decoratie voelt voor veel liefhebbers simpelweg incompleet. Neon wall art tilt een mancave direct naar een hoger niveau.

Denk bijvoorbeeld aan:

• een fel verlichte Pontiac Firebird Trans Am boven de bar;
• een Nürburgring neon track boven je racing simulator;
• een Dodge Charger silhouette naast je pooltafel;
• een Ferrari embleem boven je televisie.

Juist in een mancave komt neon perfect tot zijn recht doordat je kunt spelen met:

• donkere ruimtes;
• indirect licht;
• LED verlichting;
• industriële styling.

Perfect voor:

• game rooms;
• race simulators;
• home bars;
• garages;
• werkplaatsen;
• thuisbioscopen.

Neon wall art in de garage: dé droom van iedere petrolhead

Voor veel mannen is de garage heilig. Het is de plek waar gesleuteld wordt, waar klassieke auto’s staan, waar motoren worden onderhouden en waar urenlang over pk’s wordt gepraat.

Neon automotive art maakt van een gewone garage een echte showroom.

Waarom het perfect werkt in garages

Motorsport uitstraling

Je krijgt direct een professionele automotive sfeer.

Ideaal naast klassieke auto’s

Een neon silhouette van dezelfde auto die in je garage staat geeft een geweldig effect.

Perfect voor social media

Veel autoliefhebbers maken tegenwoordig content voor Instagram, TikTok of YouTube. Neon verlichting maakt garages direct fotogeniek.

Luxe tuning sfeer

Vooral liefhebbers van JDM, tuning en performance cars kiezen steeds vaker voor neon wall art.

Zelfs in de slaapkamer populair

Ook slaapkamers krijgen steeds vaker een automotive thema. Vooral minimalistische neon silhouetten werken hier uitstekend.

Denk aan:

• een subtiele Pontiac GTO contour boven het bed;
• een Porsche 911 lijntekening met warm wit licht;
• Corvette C8 outlines naast een kledingkast.

Het geeft een stoere, moderne uitstraling zonder kinderachtig te ogen.

De populairste categorieën bij Modelloturbo.com

1. Silhouetten van klassieke auto’s

De absolute favoriet onder autoliefhebbers.

Minimalistische neon contouren van iconische auto’s zijn enorm populair omdat ze:

• stijlvol zijn;
• direct herkenbaar zijn;
• tijdloos ogen;
• perfect passen in moderne interieurs.

Populaire modellen

Amerikaanse muscle cars

• Pontiac Firebird Trans Am
• Dodge Charger
• Chevrolet Camaro

Europese klassiekers

• Porsche 911
• BMW E30
• Mercedes 190E
• Ferrari F40
• Lamborghini Diablo

JDM legends

• Nissan Skyline GT-R
• Toyota Supra MK4
• Mazda RX-7
• Honda NSX

Juist de herkenbare lijnen van deze auto’s maken silhouette wall art zo populair.

2. Auto emblemen en logo’s

Ook auto emblemen doen het enorm goed als decoratie.

Denk aan verlichte:

• Ferrari logo’s;
• Porsche emblemen;
• Mustang badges;
• Dodge Hellcat logo’s;
• BMW M-symbolen;
• AMG designs.

Vooral in garages en mancaves zorgen deze voor een echte showroom uitstraling.

Waarom emblemen populair zijn

Herkenbaarheid

Iedere autoliefhebber herkent iconische badges direct.

Premium uitstraling

Luxemerken zoals Ferrari en Porsche ogen direct exclusief.

Perfect combineerbaar

Logo’s zijn makkelijk te combineren met andere automotive decoratie.

3. Race tracks en circuits

Eén van de meest unieke categorieën bij ModelloTurbo zijn de race track designs.

Voor echte autosportfans is dit misschien wel de gaafste decoratie die je kunt ophangen.

Populaire circuits

• Nürburgring
• Spa-Francorchamps
• Monza
• Suzuka
• Silverstone
• Laguna Seca

Een neon outline van de Nürburgring is bijvoorbeeld enorm populair onder:

• sim racers;
• trackday liefhebbers;
• motorsport fans;
• GTI en Nürburgring bezoekers.

Waarom race track wall art zo populair is

Pure autosport cultuur

Het laat direct zien dat je een echte liefhebber bent.

Minimalistisch design

Racecircuits hebben vaak een strak, modern ontwerp.

Geweldig voor sim racing setups

Veel gamers hangen hun favoriete circuit boven hun racing simulator.

Waarom neon automotive decoratie perfect past bij industriële interieurs

De combinatie van:

• metaal;
• zwart;
• betonlook;
• leer;
• LED verlichting;
• hout;

werkt perfect samen met neon wall art.

Daarom zie je automotive neon decoratie steeds vaker terug in:

• lofts;
• industriële appartementen;
• moderne woningen;
• luxe garages.

Een geweldig cadeau voor mannen

Veel mannen vinden het lastig om cadeaus te bedenken, maar automotive wall art is juist een cadeau dat bijna altijd in de smaak valt bij autoliefhebbers.

Perfect voor:

• verjaardagen;
• Vaderdag;
• kerst;
• housewarmings;
• garage make-overs;
• mancave upgrades.

Vooral wanneer je kiest voor het favoriete model van iemand maak je echt indruk.

Waarom autoliefhebbers steeds vaker kiezen voor unieke wanddecoratie

Steeds meer mannen willen hun hobby en persoonlijkheid verwerken in hun interieur. Waar vroeger standaard schilderijen populair waren, kiezen liefhebbers nu voor:

• gepersonaliseerde decoratie;
• automotive design;
• motorsport invloeden;
• exclusieve verlichting.

Neon wall art sluit daar perfect op aan.

Welke ruimtes zijn perfect voor automotive neon wall art?

Woonkamer

Voor sfeer en luxe uitstraling.

Garage

Voor een echte showroom vibe.

Mancave

De ultieme plek voor neon automotive decoratie.

Slaapkamer

Modern, minimalistisch en stoer.

Kantoor

Perfect voor ondernemers en thuiswerkplekken.

Sim racing room

Vrijwel onmisbaar voor racing setups.

Waarom silhouetten van klassieke auto’s tijdloos zijn

Klassieke auto’s hebben vaak iconische lijnen die direct herkenbaar zijn. Denk aan:

• de agressieve neus van een Pontiac Firebird Trans Am;
• de ronde lijnen van een Chevrolet Corvette;

Juist deze herkenbare designs werken perfect als minimalistische neon kunst.

Automotive lifestyle is populairder dan ooit

Auto’s zijn tegenwoordig veel meer dan alleen vervoer. Het is lifestyle geworden.

Je ziet het terug in:

• kleding;
• interieur;
• social media;
• evenementen;
• gaming;
• motorsport;
• design.

Automotive wall art sluit perfect aan bij deze trend.

Een must-have voor iedere petrolhead

Voor echte autoliefhebbers draait alles om beleving. Je wilt niet alleen rijden in mooie auto’s, je wilt jezelf er ook mee omringen.

Met de neon wall art van ModelloTurbo haal je die passie letterlijk in huis.

Of je nu kiest voor:

• een iconische muscle car;
• een klassiek Porsche silhouette;
• een Ducati design;
• een Nürburgring track;
• of een verlicht automerk embleem,

je geeft jouw interieur direct karakter, sfeer en een unieke automotive uitstraling.

Voor mannen die leven voor auto’s, motoren en motorsport is dit simpelweg de perfecte decoratie voor woonkamer, mancave, garage of slaapkamer.

Het bericht Neon wall art voor echte autoliefhebbers verscheen eerst op Menfacts.

Top 10 van de meest iconische motoren uit de jaren ’60

1. Triumph Bonneville T120 (1959-1975)

De Triumph Bonneville T120 (zie uitgelichte afbeelding) is misschien wel de meest iconische motor uit de jaren ’60. Met zijn klassieke uiterlijk, snelle prestaties en betrouwbare 650cc-paralleltwin motor, werd de ‘Bonnie’ al snel het symbool van Britse motorfietsen. Deze motor was geliefd bij rijders vanwege zijn snelheid, handling en geluid, en het was de droom van velen die hun motorrijbewijs wilden halen. De Bonneville werd door beroemdheden als Steve McQueen en Bob Dylan gereden, wat bijdroeg aan zijn status als legendarische motorfiets.

2. Honda CB750 (1969-1978)

De Honda CB750 wordt vaak beschouwd als de eerste superbike. Met een 736cc-viercilindermotor, schijfremmen en een elektrische starter zette Honda de standaard voor toekomstige motoren. De CB750 bood krachtige prestaties tegen een betaalbare prijs, wat bijdroeg aan de enorme populariteit onder rijders wereldwijd. Het innovatieve ontwerp en de betrouwbaarheid maakten het tot een pionier in de motorwereld.

3. Harley-Davidson Electra Glide (1965-1984)

De Harley-Davidson Electra Glide introduceerde een elektrisch startmechanisme en werd al snel de favoriet onder langeafstandsrijders. Deze motor belichaamt het beeld van de Amerikaanse vrijheid en het rijden over eindeloze snelwegen. De comfortabele zithouding en het kenmerkende geluid van de V-Twin motor maakten het een favoriet bij touringrijders.

4. Norton Commando (1967-1977)

De Norton Commando was een echte Britse krachtpatser, beroemd om zijn soepele handling en indrukwekkende prestaties. Deze motor was uitgerust met een isolastisch frame dat trillingen verminderde, wat zorgde voor een comfortabele rit. De Commando won verschillende prijzen voor “Motorfiets van het Jaar” en werd geroemd om zijn elegantie en stijl.

5. BMW R69S (1955-1969)

De BMW R69S stond bekend om zijn betrouwbaarheid, comfort, en kwaliteit. Met een 594cc-boxermotor en een topsnelheid van 175 km/u was deze motor ideaal voor lange ritten door Europa. De R69S stond bekend om zijn duurzame ontwerp en werd vaak geprezen door serieuze motorrijders die de beste motorbanden wilden voor lange reizen.

6. BSA Gold Star (1938-1963)

De BSA Gold Star was een van de snelste motoren in zijn tijd, met een 500cc eencilindermotor die hem bekend maakte in de racewereld. De Gold Star was een favoriet onder clubracers en TT-winnaars. Het werd geliefd om zijn prestaties op zowel de weg als het circuit en staat nog steeds bekend als een van de meest gewaardeerde klassieke Britse motoren.

7. Kawasaki W1 (1966-1975)

De Kawasaki W1, geïnspireerd door de Britse motorfietsen, was een van de eerste grote viercilindermotoren van Japan. Met zijn 650cc motor bood de W1 indrukwekkende prestaties en was hij een sterke concurrent voor de Britse merken die destijds de markt domineerden. Deze motor stond bekend om zijn betrouwbaarheid en prestaties, wat hielp om Kawasaki op de wereldkaart te zetten.

8. Royal Enfield Interceptor (1960-1970)

De Royal Enfield Interceptor was een krachtige motorfiets met een 692cc paralleltwin motor, die snel bekendheid verwierf in de VS. Met zijn stoere uiterlijk en krachtige motor werd de Interceptor een geliefd model bij liefhebbers van de klassieke Britse motorfietsen. Het was ook een uitstekende keuze voor rijders die hun motorrijbewijs wilden halen en op zoek waren naar een motor met een tijdloze uitstraling.

9. Suzuki T500 Titan (1968-1975)

De Suzuki T500 Titan was een baanbrekende motorfiets met een 492cc tweetaktmotor die zowel snelheid als betrouwbaarheid bood. Deze motor was populair vanwege zijn eenvoudige ontwerp en indrukwekkende prestaties, wat hem tot een geliefd model maakte bij jonge rijders die op zoek waren naar een betaalbare en krachtige motorfiets.

10. Moto Guzzi V7 (1967-1973)

De Moto Guzzi V7 introduceerde de legendarische V-twin motor die het merk nog steeds gebruikt. Met een 703cc motor, een unieke stijl en solide bouwkwaliteit werd de V7 al snel een favoriet onder motorrijders die op zoek waren naar iets anders dan de traditionele Britse en Amerikaanse motoren. De goede motorhelm was een must voor iedereen die de V7 uitprobeerde, want de snelheid en acceleratie waren indrukwekkend.

Waarom deze motoren iconisch zijn

Deze motoren zijn iconisch vanwege hun unieke ontwerp, betrouwbaarheid en prestaties. Ze weerspiegelen een tijdperk van verandering, innovatie, en vrijheid op de weg. Of je nu droomt van het halen van je motorrijbewijs, nadenkt over welke motorbanden je moet kiezen, of gewoon geniet van het bewonderen van klassieke machines, deze motoren uit de jaren ’60 blijven inspireren en fascineren.

Ga je binnenkort voor het eerst rijden? Vergeet niet te investeren in een goede motorhelm, en geniet van de rit!

Het bericht De meest iconische motoren uit de jaren ’60 verscheen eerst op Menfacts.

De bijzondere geschiedenis van MV Agusta

Aanvankelijk lag de focus van het merk niet op het produceren van motorfietsen. Ze bouwden namelijk vliegtuigen en helikopers. Na verloop van tijd kwam er een nieuwe directeur en in 1945 zijn ze officieel begonnen met het produceren van motorfietsen. Dit was gelijk een groot succes, want ze wisten namelijk iets unieks te bieden. Ze wisten kwaliteit te combineren met een uniek design en daarmee trokken ze gelijk de aandacht van talloze motorliefhebbers.

Wat voor type motorfietsen produceerden ze?

MV Agusta heeft zich altijd op verschillende segmenten gefocust. In de eerste plaats produceerden ze verschillende straatmodellen voor particuliere motorliefhebbers. In 1948 besloten ze ook de focus te leggen op motorfietsen voor wegraces. Dit was in de tijd dat de motorsport populair begon te worden en wegraces veel publiek trokken. Ze speelden dus handig in op deze populariteit.

Verschillende wereldtitels

De mensen achter MV Agusta waren competitief ingesteld en ze wisten grote motorcoureurs aan te trekken. De legendarische Giacomo Agostini wist verscheidene titels op zijn naam zetten. In totaal wisten motorcoureurs die verbonden waren aan het merk meer dan 38 wereldtitels te behalen. Het merk was toen dus ook overal bekend en dit kwam voornamelijk vanwege Giacomo Agostini. Hij wist, niet geheel onverwachts, de meeste wereldtitels te behalen.

Een tragische periode

Na al dat succes zou je denken dat het bedrijf alleen maar zou blijven groeien. Helaas is dat niet het geval, want de technologische ontwikkelingen staan niet stil en daardoor kreeg het merk problemen. In de jaren zeventig werden tweetaktmotoren namelijk populairder in wegraces. Het merk liep toen wat achter en dit zag je ook terug in de omzetcijfers. In 1977 besloot het bedrijf de productie van motorfietsen helemaal te beëindigen. Dit kwam vanwege de dalende populariteit, maar ook omdat het merk zich voornamelijk op de productie van helikopters ging focussen.

Dynamische tijden breken aan

Na een succesvolle periode brak er een dynamische tijd voor het merk aan. Ze werden door verschillende bedrijven opgekocht. De naam werd eerst opgekocht door het Italiaanse motormerk Cagiva. Dit bedrijf produceerde vervolgens verschillende motorfietsen onder de naam MV Agusta. Het punt was echter dat de productieaantallen te laag waren en daardoor kwam het bedrijf al snel in de problemen.

In 2008 werd het motormerk overgenomen door Harley-Davidson. Ook dat was geen succes, want in 2009 wou Harley-Davidson het merk alweer verkopen en in oktober 2009 werd de volledige productie gestaakt.

Produceren ze nog motoren?

Het bedrijf is later weer verkocht aan de beroemde familie Castiglioni. De verkoop vond plaats in 2010 en sindsdien produceren ze nog steeds motoren. De verschillende modellen zijn te vinden op de officiële website.

Conclusie

In deze tekst zijn we dieper ingegaan op de geschiedenis van het merk MV Agusta. Het merk heeft zijn pieken en dalen gekend, maar het is leuk dat ze nog steeds bestaan. Heb je interesse in de motoren van dit merk? Dan is het aan te raden om de website eens te bezoeken, want daar vind je alle modellen en ook aanvullende informatie.

Het bericht Over het motormerk MV Agusta verscheen eerst op Menfacts.

Anders dan zijn voorganger

De motor die het overnam van de oude Kawasaki VN750, die uitkwam van 1995 tot 1998, was de VN800. Deze motor had een andere geometrie, andere banden en ook andere overbrengingsverhoudingen… daarnaast ook een hoger zadel dan zijn voorganger. Naast de ‘normale’ versie kwam Kawasaki ook met de VN800 Drifter: in wezen hetzelfde als de klassieker, maar met enorme hoeveelheden extra carrosserie. Deze werd geproduceerd  van 1999 tot 2004.

De eerste cruiser met soft tail

De Kawasaki VN800 werd geïntroduceerd in 1995 en was de eerste moderne “cruiser” met een soft tail en een 21-inch voorwiel. The VN800B (Classic) kwam in 1996 op de markt en had zowel vooraan als achteraan een 16-inch wiel. De drie modellen “800A”, “Classic” en “Drifter” hebben een 805cc vloeistof gekoelde V-twin motor en vijf versnellingen. De productie werd in 2006 gestopt bij de introductie van de VN900.

Het rijgedrag van de Kawasaki VN800

Wat weten we van het rijgedrag van de Kawasaki VN800? Nou, dat hij opmerkelijk stabiel is bij hoge snelheden en (voor een cruiser) relatief speels rijgedrag vertoond in de stad. De bodemvrijheid is echter minimaal. De vering voelt een beetje doorgezakt in de bochten, maar uiterst comfortabel op een recht stuk. De remmen daarentegen voelen altijd goed aan en zorgen ervoor dat het sportieve rijden altijd veilig aanvoelt. De motor van de Kawasaki VN800 biedt een ongelooflijk soepele en consistente  afgifte van het vermogen op de weg. Het maximumkoppel ligt ergens rond de 3000 tpm, maar wordt in het hele bereik gehandhaafd voor heel veel trekkracht. Aan de bovenkant rijdt hij lekker met 130 km / u: perfect voor een cruiser. 

De minpunten

De Kawasaki VN800-motor is een fantastisch stukje mechanisch vernuft, die lang meegaat en de carrosserie is hierop afgestemd. De verf is rijk en prachtig, maar de emblemen en logo’s zijn van mindere kwaliteit, daarnaast is een deel van het laswerk niet zo goed gebleken. Met andere woorden, het is niet perfect, maar het is ook niet slecht en zo lang je weet wat de mindere eigenschappen zijn, dan kun je hier rekening mee houden.

Een VN800 behoudt zijn waarde

De Kawasaki VN800 was in 1996 goed geprijsd ten opzichte van zijn rivalen (variërend van Harley-Davidson Sportsters tot Suzuki’s Marauder en Intruder) en zijn betrouwbaarheid betekent dat hij zijn prijs behoudt, maar het is onwaarschijnlijk dat hij concurreert met een tweedehands Harley: die naam op een tank voegt waarde toe, of je het nu leuk vindt of niet. Algemeen beeld van de Kawasaki VN800? Gemiddeld tot goed. 

Comfort en chroom

De Kawasaki VN800 heeft een zeer comfortabel dubbel zadel en de voorste veringen geven je de look terwijl de grote, brede vorken je veel support geven. De VN800 heeft de gebruikelijke berg chroom, dikke pijpen en een instrumentenpaneel op de tankdop, plus een overvloed aan buitensporige extra’s waarvan je nooit had gedacht dat je ze nodig had, zoals chromen olievuldoppen en remklauw deksels. Helaas ontbreekt de cardanaandrijving van zijn krachtigere broer of zus VN’s.

In 1996 werd het VN800 Classic-model gelanceerd als een ge-update versie van de standaard VN800. Hier werden slechts kleine wijzigingen aan gemaakt, totdat de productie in 2004 werd stopgezet.

De opvolger

Kawasaki VN900: waar de VN800 ophield, nam de VN900 het over. Cilinderinhoud is maximaal 903cc. Het werd begin 2006 gelanceerd. Ook een ideale motor voor korte en lange ritten, vooral met de grote verstelbare bestuurders vloerplanken. Alle functies zijn breed en dik, zoals de tank, vorken, lichten en spatborden. Hij heeft veel kracht en respons voor een carbed 800 en iedereen zal denken dat hij een grotere motor heeft dan de motor daadwerkelijk heeft. De VN900 heeft veel chroom, maar niet te veel: precies de juiste hoeveelheid. Heeft een ster weggenomen vanwege de moeilijke bereikbaarheid van interne onderdelen zoals de bougies. Het motorblok is ook een beetje laag voor het aftappen van olie, maar als het langer zou zijn dan zou het er onhandig uitzien. Kawasaki introduceerde de eerste toermotor met V-twin motor wereldwijd in 1984. Oorspronkelijk werd deze motor voor export naar de VS geleverd met een 699cc-motor, maar vanaf 1986 werden ook deze modellen geleverd met een 750cc-motor. Tot de stopzetting van de productie van de VN750 in 2006 werd dit model nauwelijks gewijzigd.

Het bericht De Kawasaki VN800: een moderne klassieker verscheen eerst op Menfacts.

Toen in 1910 de Deense leraar, Peder Andersen Fisker, een Belgische FN motor zag staan op een parking, zag hij dat de constructie een pak beter kon. Hij besloot om met zijn vennoot, meneer Nielsen, een verbeterde versie op de markt te brengen. Samen waren zij reeds ruime tijd beroemd om hun fabricatie van het wereldbekende stofzuigermerk, Nilfisk. Ze startten hun motorenbedrijf in 1919 maar dat zou slechts negen jaar bestaan. Hun motoren waren kwalitatieve hoogstandjes maar voor de meeste mensen veel te duur. Commercieel gezien kwam het motorenbedrijf niet echt van de grond en was de Nilfisk hun grootste bron van inkomsten. In 1934 nam de zoon van Fisker, Anders Fisker, de draad weer op en bouwde hun Nimbus 1935 tot het jaar 1959. 

Nimbus 1935

Om te beginnen had Anders het hele frame hernieuwd in plaats van de, smalend genoemde, kachelpijp. De Nimbus 1935 had nu een dubbel wiegframe van geklonken geperst staal, wat niet echt stabiel was. De voet- en kniesteunen waren verplaatsbaar en al bij al was het een motor geworden met een, voor die tijd, moderne look. Aan het motorblok zelf was niet zoveel veranderd. Een viercilinder met klepveren die door de nokkenas waren aangedreven en zuigers in aluminium. Alle cilinders zaten nu in één blok wat resulteerde dat deze motor nu één cilinderkop telde. De grotere koelribben van de 1935 Nimbus de luxe zorgden voor een opmerkelijke verbetering van het vermogen omdat de motor luchtgekoeld werd. Door de hoofdas liep de bovenliggende nokkenas waarop de dynamo gemonteerd was. Regelmatig smeren was nog altijd nodig omwille van de open kleppen. De Nimbus de Luxe 1935 had als eerste een telescoopvork, BMW volgde maar dat was pas enkele maanden later. 
Al was het standaard model nog altijd geschakeld, was de 1935 Nimbus de luxe voetgeschakeld met een versnellingsbak waarbij de versnellingen elkaar opvolgden. 

Ondergang van de Nimbus 1935

Omdat de Nimbus de Luxe 1935 duur in aankoop was werden de meeste exemplaren verkocht aan overheidsinstellingen zoals politie, het leger enz. Met een snelheid van 120 km per uur raakten deze motoren door de Deense politie in onmin en de overheid besloot over te gaan op een ander merk. Dit betekende bijna de doodsteek voor de fabriek en in 1956 probeerde Nimbus het tij nog te keren door 50 motoren met een kleppendeksel te bouwen. Helaas mocht dit niet baten en ook de vraag van het bestuur aan de Deense regering voor het verlagen van de aankoopbelasting werd geweigerd. Tot 1976 werden de Nimbus motoren nog altijd gebruikt door de Deense posterijen, al waren deze begrensd op 60 km per uur.

Het bericht Nimbus de Luxe 1935 verscheen eerst op Menfacts.

Ondanks het feit dat de Yamaha XT500 een laag vermogen heeft is hij toch een echt monster. Het is een pittige ééncilinder motor die snel op toeren komt wanneer je de gashendel omdraait door een systeem wat de brandstof rechtstreeks in de cilinder trekt. Dit is de reden waarom veel motards de xt500 yamaha moeilijk onder controle kunnen houden, vooral als ze nog niet echt ervaren zijn. 
Voor lange afstanden moet je er zeker rekening mee houden dat de inhoud van de benzinetank aan de kleine kant is. Met acht liter, waarvan twee liter als reserve, is het vaak verplicht stoppen aan een tankstation. De xt 500 yamaha, een rasechte enduro motor, is dan ook niet ontworpen voor lange afstanden. Wil je hem toch als reisgenoot dan doe je er best aan de secundaire wegen niet te schuwen. Hij heeft dan ook geen enkel probleem met putten in de weg of lastige verkeersremmers want de xt500 yamaha neemt die hindernissen met veel plezier. 
Alleen, qua opbergruimte scoort hij niet hoog, wat niet verwonderlijk is bij een enduro, het is dan ook niet mogelijk om koffers te bevestigen. 
Met een kruissnelheid van ongeveer 90 km per uur is hij niet echt snel maar daarvoor is hij ook niet gebouwd. Deze Yamaha xt500 is een prima machine om op een relaxte manier te genieten van de omgeving. Het is tevens ook de meest eenvoudig gebouwde motor; één cilinder, twee kleppen en een carburator en dat is het. Hij weegt hooguit 143 kg en voor wie niet ervaren is met de machine kan hij wel eens verrassend pittig uit de hoek komen door zijn voorwiel in de lucht te gooien als een eigenwijs en bokkend paard.

Het bericht Yamaha XT500 verscheen eerst op Menfacts.

Reeds in 1954 werden de mallen en fabrieksmachines verscheept naar India en vanaf dat moment werd daar de Royal Enfield vintage motorbike van 350 cc vervaardigd. Het zou duren tot 1993 vooraleer de Indiase fabriek de Royal Enfield Bullet 500 weer onder het stof vandaan haalde en zelf met de productie begon.

De oude carburators en cilinders werden nog steeds gebruikt maar omdat deze niet conform de Euro3 norm was moest er een nieuwe Bullet 500 Royal Enfield ontworpen worden. De charme van deze oldtimer mocht niet verloren gaan omdat dat één van zijn aantrekkingspunten was en men voorzag de Royal Enfield vintage motorbike van een gloednieuwe injectiemotor. De overige verschillen zijn niet echt opvallend. Ook niet dat het blok nu compacter is en de versnellingsbak en de krukas ingewerkt zitten in hetzelfde omhulsel. De moderne versie van deze vintage motor houdt van een laag toerental en indien je hoger gaat dan 4500 tmp hoor je de motor echt brullen en ervaar je een hoop trillingen waar bij lagere omwentelingen je van het typische geluid van de eenpitter kunt genieten. Het is dan ook niet aan te raden om de topsnelheid van 135 km per uur lange tijd aan te houden, zowel niet voor de piloot als voor de motor.
Wel jammer is de ongepaste plaatsing van de koplampen en de hedendaagse stuur armaturen. Zij ontnemen voor een groot stuk het vintage gevoel.

Het bericht Royal Enfield Bullet 500 verscheen eerst op Menfacts.

Deze motor was zijn laatste heldendaad want niet lang nadien gaf hij, uitgeput en ziek, het beheer van zijn fabriek uit handen. Het nieuwe model kreeg zoals alle andere Guzzi’s de naam van een vogel en Lodola, wat leeuwerik betekent, kwam na een uitgebreide marketing op de markt. Men was er van overtuigd dat er 30.000 motoren nodig waren om te voldoen aan de vraag. Het kostte de fabriek klauwen vol geld om hun machinepark van de productielijn aan te passen omdat hun oude eencilinders verder gebruiken geen optie was. De Moto Guzzi 1958 rolden met 4900 machines van de band. Deze vernieuwde motoren hadden een perfect afgewerkt motorblok van 175 cc en in tegenstelling tot hun verouderde modellen had de nieuwe versie, op de carburator na, ingebouwde onderdelen.

Toen in 1958 Moto Guzzi uitkwam met de Lodola Normale en een sportversie, hadden deze een hogere compressie van 11 PK door een ander soort nokkenas wat gebruikt werd. Dit was meer dan genoeg om de concurrentie de baas te kunnen omdat, na het ongeval in de Mille Miglia in 1957 waarbij twee Ferrari piloten tijdens hun crash negen toeschouwers de dood injoegen, lange afstand races verboden werden over heel Italië.
Ook op uiterlijk vlak kreeg de Moto Guzzi 1958 een moderne aanpassing. De vormgeving van de grotere benzinetank van 12 liter en het voorwiel had aluminium velgen gaven de motor een eigentijds karakter.

De moto guzzi 250cc werd het racepaard van de stal. Deze werd gebouwd tot 1955 en was dus het oudere broertje van de 1958 Moto Guzzi. Toen in de eerste jaren van 1970 de fabriek van Guzzi, samen met Benelli werden overgekocht kwam de moto guzzi 250cc TS als eerste van de band gerold met een heel nieuwe look maar nog steeds het specifieke prachtige geluid.

Het bericht Moto Guzzi 1958 verscheen eerst op Menfacts.

De Triumph Thunderbird in de schijnwerpers

Het grote publiek kon de T6 Thunderbird voor het eerst bewonderen in Montlhéry, in de streek rond Parijs. De race werd gereden over een afstand van 800 km aan 148 km per uur.
Toen in 1953 de film ‘The Wild One’, met de alom bekende Marlon Brando, de Triumph T6 gebruikt werd in een verhaal over motorbendes maakte de importeur bezwaar omdat zij hun motor niet graag zagen opduiken in een rumoerige prent als deze.

Het ontwerp van de Thriumph T6

De naam ‘badkuip’, zoals de T6 Thunderbird vaak genoemd werd, had hij te danken aan de vorm van zijn achterkuip. Maar omdat deze niet bij Triumph liefhebbers in de smaak viel liet men hem achterwege met de loop der jaren.
Het harde framewerk met gesoldeerde nokkenas was met de veelbesproken verende naaf, een mechanische uitvinding van Edward Turner. Hij had deze ontworpen om de ophanging van het achterwiel in het stugge frame van de Triumph Thunderbird T6 zo goedkoop mogelijk te maken. Dit was nodig om de achterwielophanging te vervangen met een achterbrug.
Zijn theorie was dat de veren de schokken zouden opvangen en alles in lijn zouden houden. In 1954 zou deze vervangen worden door de ‘swing arm’ omdat het probleem met het oude systeem de oncontroleerbare wielbewegingen niet kon vermijden.
Een krukas uit drie samengeperste onderdelen de omhoog gebrachte hoofdlagers moesten er voor zorgen dat de T6 Thunderbird het extra vermogen aankon. De kracht van de oliepomp werd verhoogd met 20% terwijl meer tanden in de versnellingsbak, die versterkt waren met grotere rondellen, samen met de bijgeschaafde vork het resultaat moest verbeteren.
Merendeels was de moderne versie van de Triumph T6 idem aan de 500 Speed twin. Met een soortgelijk cilinderblok in gietijzer en de 650 kop, die royaler was dan de vorige, kon hij makkelijk mee met de rest van zijn soortgenoten. Omdat de brandstof in het Verenigde koninkrijk een laag octaangehalte had en daar naar gebouwd was, kregen de versies voor uitvoer naar het buitenland een hogere compressie zodat hij kracht genoeg had om 100 km per uur te halen.
Wat het uiterlijke betreft was de Triumph Thunderbird T6 conform de conventie voor motoren van zijn soort. Met zijn tamelijk omvangrijke spatborden, die speciaal ontworpen waren voor rijden bij regenweer, en de koplamp, die samen met de meters in één en hetzelfde compartiment waren ingebouwd, moest het eenvoudiger zijn om de boel schoon te maken na een ritje door guur en nat weer.

Het bericht Triumph Thunderbird T6 verscheen eerst op Menfacts.

De BMW R12 en R17 werden geïntroduceerd in 1935 waarvoor speciaal geperste stalen frames gebruikt werden en het waren hoogstwaarschijnlijk de eerste productiemotoren die hydraulisch gedempte en telescopische vorken hadden. Rond 1942 bracht het gebruikte staalpers apparatuur de oplossing voor het probleem wat zich voordeed met het chassis, bood men Art Deco design mogelijkheden aan en maakte men gebruik van verwisselbare wielen. 

Door de inline vormgeving waarbij de krukas in één lijn staat met de lengte van het frame, was het evident om een rechtstreekse verbinding te maken tussen de aandrijving en de motor met aansluitend de as naar het achterste wiel. En ook al had BMW meer ervaring in het bouwen van vliegtuigmotoren en weken zij daar zelden van af, toch hadden zij bij het bouwen van de BMW R 12 een krachtige watergekoelde en as aangedreven boxer motor die een vaste waarde zou gaan betekenen voor de volgende jaren van succes. 

De BMW R12 1939 werd op de markt gebracht met hydraulische voorwielophanging en zadelvering maar meer schokdemping was er niet om een hobbelig parcours de baas te kunnen. Bij de voorloper van de BMW R12, de R 11, had men reeds een vernieuwd frame gebruikt waarbij de linker en rechter helft aan elkaar gelast was. Men had ondervonden dat wanneer deze frames gebruikt werden bij zijspannen, er breuken ontstonden en van toen af kwamen de ontwerpers met een geperst stalen frame uit één stuk. 

Deze BMW R 12 is een viertakt motor met de inhoud van 745 cc en een Amal 6 carburator en had 16PK en was handgeschakeld met vier versnellingen. Hij had een telescopische voorvork en een starre achterbrug met een wielbasis van 54.5 inch. Met zijn gewicht van slechts 186 kilo en een topsnelheid van 109 km per uur was deze prachtige BMW R12 1939 een machine die makkelijk in de hand te houden was en heel wendbaar in het verkeer.

Het bericht BMW R12 Vintage Motorbike verscheen eerst op Menfacts.