Sommige mensen vinden het heerlijk om voor een reis alles van tevoren tot in de puntjes vast te leggen. Hotels geboekt, excursies gereserveerd en precies weten waar je over vier dagen slaapt. Wij zijn daar eigenlijk helemaal niet zo van. Natuurlijk hadden we voor onze reis door Thailand een globale planning gemaakt en een aantal plekken uitgezocht die we graag wilden bezoeken, maar we wilden vooral de vrijheid houden om onderweg onze plannen aan te passen. Bevalt een plek goed, dan blijven we misschien wat langer. Valt iets tegen, dan kunnen we juist eerder verder reizen. Voor ons is die flexibiliteit juist een van de leuke dingen van reizen.
In Ao Nang bleek al snel waarom we niet alles vooraf wilden vastleggen. We hadden in eerste instantie twee nachten geboekt bij The Vatika Resort and Spa, maar eigenlijk wisten we na onze eerste dag al dat we hier best wat langer wilden blijven. De omgeving van Krabi beviel ons ontzettend goed en ook The Vatika, met zijn tropische tuin, zwembad en enorme kalkstenen rotsen op de achtergrond, was precies het soort plek waar we nog wel een paar dagen wakker wilden worden. We besloten daarom te kijken of we onze twee overnachtingen met nog eens twee nachten konden verlengen. Helaas bleek het resort helemaal vol te zitten. We zouden dus op zoek moeten naar een andere accommodatie in Ao Nang, maar dat was een probleem voor later. Eerst hadden we namelijk weer een behoorlijk avontuurlijke dag voor de boeg: we gingen naar een olifantensanctuary en daarna zouden mijn zoon en ik op een ATV door de jungle gaan rijden.
Een olifantensanctuary in Krabi bezoeken
Olifanten en Thailand zijn bijna onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je komt afbeeldingen van deze dieren overal tegen en op veel toeristische bestemmingen worden allerlei activiteiten met olifanten aangeboden. Tegelijkertijd is er de afgelopen jaren terecht steeds meer discussie ontstaan over de manier waarop olifanten binnen het toerisme worden gehouden en behandeld. Olifantenritten en shows waarbij dieren kunstjes moeten uitvoeren worden bijvoorbeeld steeds vaker afgeraden. Ook bij zogenaamde elephant sanctuaries is het verstandig om kritisch te kijken naar wat er precies wordt aangeboden. Alleen het woord ‘sanctuary’ betekent immers niet automatisch dat alles wat er gebeurt volledig in het belang van de dieren is.
Dat maakte onze keuze eerlijk gezegd ook een beetje dubbel. Ik wilde ontzettend graag eens van dichtbij meemaken hoe indrukwekkend een olifant werkelijk is, maar tegelijkertijd wilden we absoluut geen plek bezoeken waar de dieren werden bereden of zichtbaar slecht werden behandeld. Bij de excursie die wij via ons hotel boekten, werd nadrukkelijk aangegeven dat er niet op de olifanten werd gereden en dat de dieren goed werden verzorgd. Inmiddels weet ik dat ook activiteiten zoals het wassen, aanraken en baden met olifanten vanuit dierenwelzijn bekeken ter discussie staan. Dat vind ik belangrijk om erbij te vermelden. Op dat moment maakten we echter de keuze om deze sanctuary te bezoeken en de ervaring zelf zal ik niet snel vergeten.
Met slechts vijf personen naar de olifanten
We boekten de excursie gewoon via ons hotel en werden ’s ochtends met een busje opgehaald. Toen we instapten zaten er nog twee andere mensen in. Ik ging er eigenlijk vanuit dat we onderweg nog langs verschillende hotels zouden rijden om meer toeristen op te halen, maar dat gebeurde niet. Wij met zijn drieën en die twee andere bezoekers bleken het volledige gezelschap te zijn. Vijf personen in totaal dus, en daar waren we ontzettend blij mee. Je ziet in Thailand regelmatig excursies waarbij complete groepen toeristen tegelijkertijd ergens aankomen en daar hadden we niet zo’n behoefte aan. Met slechts vijf personen voelde de ervaring veel rustiger en persoonlijker.
Eenmaal aangekomen bij de sanctuary werden we ontvangen door een gids die ons eerst wat meer vertelde over de olifanten en uitlegde wat we die dag gingen doen. Daarna was het tijd om daadwerkelijk kennis te maken met de dieren. Voor een klein bedrag konden we wat bananen kopen om aan de olifanten te voeren en dan sta je ineens met een banaan in je hand tegenover zo’n gigantisch dier. Je kon de banaan aan de slurf geven, waarna de olifant hem zelf naar zijn mond bracht, maar je kon hem ook rechtstreeks in zijn bek stoppen. Mijn vriendin en zoon vonden dat laatste toch behoorlijk spannend en eerlijk gezegd begreep ik dat wel. Op foto’s en video’s weet je natuurlijk dat een olifant groot is, maar wanneer je er daadwerkelijk naast staat realiseer je je pas hoe enorm deze dieren werkelijk zijn.
Naast bananen mochten we ook stukken riet en bladeren voeren en we kregen de mogelijkheid om de olifanten aan te raken en te aaien. Daarbij viel mij iets op waar ik eigenlijk nooit over had nagedacht: de haren van een olifant. De huid is natuurlijk ontzettend dik en gerimpeld, maar er groeien ook grove, stugge haren op die bijna aanvoelen als de haren van een harde bezem. Het zijn van die kleine details die je op foto’s nooit ziet, maar die je na zo’n ontmoeting wel bijblijven.
Wandelen met olifanten door de jungle
Na het voeren gingen we samen met de olifanten de jungle in en dat vond ik misschien nog wel indrukwekkender. Je loopt over een pad tussen het tropische groen en ineens wandelt er zo’n kolossaal dier naast je. Pas wanneer je letterlijk naast een olifant loopt, krijg je echt een goed idee van de omvang. Tegelijkertijd bewegen ze verrassend rustig door het landschap. Wij liepen er met ons kleine groepje naast en konden eigenlijk alleen maar om ons heen kijken en genieten van hoe bijzonder de situatie was. Een paar dagen eerder wandelden we nog over de Chatuchak weekend market en fietsten we nog door de smalle steegjes van Chinatown in Bangkok en nu liepen we ergens in de jungle van Krabi naast olifanten. Thailand bleef ons op die manier voortdurend verrassen.
Onderweg mochten we de olifanten insmeren en scrubben met rode modder. Daarna liepen we verder richting het water, waar we een emmer en borstel kregen. Vervolgens gingen we samen met de olifanten de rivier in. Daar sta je dan, met een emmer water in je hand naast een olifant. We schepten water over de dieren en gebruikten de borstels om de modder van hun huid te wassen. Voor mij was dit op dat moment een ontzettend bijzondere ervaring. Zo dichtbij een olifant komen, het dier aanraken en vervolgens samen in het water staan was iets wat ik daarvoor alleen van foto’s en filmpjes kende.
Na het wassen liepen we uiteindelijk samen met de olifanten weer terug door de jungle. Het was zonder twijfel een van de meest indrukwekkende ervaringen die we tot dat moment tijdens onze reis hadden meegemaakt. Veel tijd om rustig bij te komen hadden mijn zoon en ik alleen niet, want het volgende avontuur stond alweer klaar.
ATV rijden door de jungle van Krabi
Mijn vriendin sloeg het volgende gedeelte over, maar mijn zoon en ik hadden aansluitend een ATV-tour geboekt. Een ATV is eigenlijk een quad die gemaakt is om over onverharde paden te rijden en onverharde paden waren er die dag genoeg. Het weer in Krabi was nogal wisselvallig geweest en daardoor was de ondergrond behoorlijk nat en modderig. Je zou misschien denken dat dit vervelend is wanneer je met een ATV door de jungle gaat rijden, maar het tegenovergestelde bleek waar. De modder maakte het juist nóg leuker.
Toen we bij de ATV’s aankwamen keek iemand naar mijn kleding en wees meteen op mijn witte shirt. Een wit shirt was volgens hem geen bijzonder goed idee en die kon ik beter uittrekken. Op dat moment dacht ik nog dat het misschien een beetje overdreven was, maar twee minuten later begreep ik precies waarom hij dat zei. Daar zat ik dan, in mijn blote bast op een quad midden in de Thaise jungle, en binnen enkele minuten zat ik compleet onder de modder.
Het parcours liep door verschillende delen van de jungle en bestond uit ontzettend veel bochten, modderige stukken en smalle paden. Vooral door de natte ondergrond kon de achterkant van de quad heerlijk uitbreken. Gas erop, insturen en vervolgens half driftend door de modder de bocht door. Wat was dit gaaf! Op sommige stukken moesten we bukken omdat er takken boven het pad hingen en op andere momenten sloegen palmbladeren tegen je armen of gezicht terwijl je er tussendoor reed. Het voelde soms bijna alsof iemand speciaal een racebaan midden in de jungle had aangelegd.
Mijn ATV werkte helaas niet helemaal mee. De gashendel ging behoorlijk stroef, waardoor gasgeven op den duur verrassend veel kracht kostte. Dat mocht de pret echter absoluut niet drukken. Mijn zoon reed ondertussen ook lekker door en we hadden allebei de grootste lol. De combinatie van de jungle, de modder en het parcours maakte het wat mij betreft juist veel leuker dan wanneer we over een droog en eenvoudig pad hadden gereden.
Trek vooral geen goede kleding aan
Voorafgaand aan het ATV rijden had ik mijn zoon nog een goedbedoeld vaderlijk advies gegeven. Hij wilde eigenlijk op slippers gaan, maar dat vond ik niet zo’n goed idee. Op een quad wil je toch een beetje stevig staan, dus ik raadde hem aan om fatsoenlijke schoenen aan te trekken. Achteraf weet ik niet of dat nou mijn beste advies van de vakantie was.
Na de ATV-tour waren mijn eigen schoenen namelijk werkelijk zeiknat. Niet een beetje vochtig, maar volledig doorweekt met water en modder. Het probleem met het tropische klimaat in Thailand is vervolgens dat zulke natte schoenen niet bepaald snel drogen. Drie dagen later waren ze nog steeds niet droog. Mocht je dus zelf in Krabi gaan ATV rijden en is het parcours nat en modderig, trek dan vooral geen nieuwe sneakers of goede kleding aan. Een zwembroek en oude kleding die vies mag worden zijn wat mij betreft ideaal. Wat betreft slippers zou ik ter plaatse wel even informeren wat de aanbieder vanuit veiligheidsoogpunt toestaat of adviseert. Als dichte schoenen verplicht zijn, zou ik natuurlijk liever natte schoenen hebben dan onveilig op een quad zitten.
En dat witte shirt? Dat was gelukkig droog gebleven. Die waarschuwing had ik in ieder geval wél op tijd opgevolgd.
Wat een geweldige dag in Krabi
Aan het einde van de dag konden we eigenlijk maar één conclusie trekken: wat een geweldige dag. ’s Ochtends stonden we bananen aan olifanten te voeren, daarna wandelden we met deze enorme dieren door de jungle en stonden we ze in een rivier te wassen. Niet veel later zaten mijn zoon en ik op quads en vlogen we onder de modder door de Thaise jungle. Het waren twee compleet verschillende ervaringen, maar samen maakten ze er een dag van die we niet snel zullen vergeten.
Het bezoek aan de olifanten heeft me achteraf overigens ook bewuster gemaakt van de discussie rondom olifantentoerisme in Thailand. Alleen omdat ergens ‘sanctuary’ op staat en er niet op olifanten wordt gereden, betekent dat niet automatisch dat iedere activiteit vanuit dierenwelzijn bekeken ideaal is. Wie zelf zo’n plek wil bezoeken, zou ik daarom aanraden om vooraf goed onderzoek te doen naar de sanctuary, hoe de dieren er leven en hoeveel vrijheid ze hebben. De ervaring om zo dicht bij deze indrukwekkende dieren te zijn vond ik onvergetelijk, maar als ik opnieuw zou boeken, zou ik die afweging over dierenwelzijn nog nadrukkelijker meenemen.
Toch nog twee nachten langer in Ao Nang
Ondertussen hadden we natuurlijk nog steeds een praktisch probleem. Onze twee nachten bij The Vatika zaten erop en hoewel we Ao Nang eigenlijk nog helemaal niet wilden verlaten, konden we niet langer in ons huisje blijven omdat het resort volgeboekt was. Gelukkig is het aanbod aan accommodaties rondom Ao Nang enorm en dus gingen we op zoek naar een alternatief. Uiteindelijk vonden we een kamer bij Hula Hula Resort, waar we nog twee nachten konden verblijven.
Daarmee was het probleem opgelost en konden we gewoon wat langer in Krabi blijven. Precies daarom vinden wij het zo prettig om tijdens een reis niet iedere overnachting maanden van tevoren vast te leggen. Natuurlijk brengt die manier van reizen soms wat onzekerheid met zich mee. Misschien zit je favoriete hotel ineens vol of moet je op het laatste moment iets anders zoeken. Daar staat tegenover dat je de vrijheid hebt om ergens langer te blijven wanneer het goed bevalt. Ao Nang was daar voor ons het perfecte voorbeeld van.
De volgende ochtend moesten we uitchecken bij The Vatika en zouden we later naar Hula Hula Resort verhuizen. We hadden alleen weinig zin om een halve vakantiedag kwijt te zijn aan het wisselen van accommodatie. Daarom besloten we vroeg uit te checken, onze grote tassen bij de receptie achter te laten en meteen weer op pad te gaan. We hadden namelijk een boottrip geboekt die ons onder andere naar een van de bekendste bestemmingen van Thailand zou brengen: de Phi Phi Islands.
Na de olifanten, de jungle en het ATV rijden dachten we inmiddels behoorlijk wat bijzonders te hebben meegemaakt in Krabi. Maar de volgende dag zou blijken dat deze omgeving nog veel meer voor ons in petto had.
Daarover meer in de volgende blog.
